تبليغاتX

012345678910

حمید

012345678910

http://012345678910.blogfa.com

اینم دریای از کامپیوتر

اینم دریای از کامپیوتر

اینم دریای از کامپیوتر

من طرفدار مهران مدیریم شما چی...!!!؟ اخبار کامپیوتر از 0 تا 10

اینم دریای از کامپیوتر

اینم دریای از کامپیوتر
خانه آرشیو لینکستان پست الکترونیک تماس با ما
قالب وبلاگ طراح قالب بلاگفا
ذخیره سازی علاقه مندی خانگی کن تبادل لینک RSS 2.0
 
اخبار کامپیوتر از 0 تا 10
موضوعات
 

 

 
 
تبلیغات

طراحي و پياده سازي سايت وسيستم مديريت محتوي براي شركت ها، موسسات و كارخانجات و فروشگاه ها. قالب رايگان سايت و وبلاگ
 
افراد آنلاین
 
جدیدترین مطالب
   
آرشیو مطالب
   
  راه نجات‌؛ نگاهي به فناوري Dual Channel
مرتبط با :
ارسال شده در: 87/10/19
 

حافظه اصلي سيستم (RAM) يكي از مهم‌ترين بخش‌هاي كامپيوتر است كه معمولاً توجه كمي به آن مي‌شود. پردازنده‌‌هاي امروزي بسيار سريع‌تر از حافظه‌ها هستند و معمولاً براي دسترسي به اطلاعات ذخيره شده در حافظه بايد زماني را در انتظار بمانند.

در چنين مواقعي پردازنده در وضعيت بيكاري قرار مي‌گيرد و هيچ‌گونه كاري انجام نمي‌دهد (البته در عمل هيچ‌گاه اتفاق نمي‌افتد). اين موضوع سبب شده تا حافظه شبيه به يك گلوگاه شود و كارايي سيستم را تا حد زيادي محدود كند. بنابراين اگر بخواهيد كارايي پردازنده سيستم محدود نشود بايد حافظه‌‌اي سريع‌تر از پردازنده داشته باشيد.

Dual Channel روشي است كه سرعت ارتباطي بين كنترلركننده حافظه و حافظه را دو برابر مي‌كند و موجب بهبود كارايي سيستم مي‌شود. ما در اين مقاله هر آنچه كه لازم است در مورد فناوريDual Channel  بدانيد را شرح خواهيم داد. چگونه كار مي‌كند؟ چگونه بايد پيكربندي كرد؟ و چگونگي محاسبه سرعت انتقال اطلاعات و... .

اجازه دهيد قبل از آن‌كه به بررسي نحوه عملكرد حافظه‌هاي Dual Channel بپردازيم، در مورد نحوه ارتباط حافظه با سيستم توضيحاتي را ارائه دهيم. حافظه توسط مدارهايي كه كنترلر حافظه ناميده مي‌شوند كنترل مي‌شود.

اين مدارها به‌طور كلي در سيستم‌هاي مبتني بر پردازنده‌هاي اينتل در چيپ‌ست پل شمالي و در سيستم‌هاي مبتني بر پردازنده‌هاي K8 شركت AMD در درون پردازنده قرار دارد. لازم به ذكر است كه اين كنترلر در پردازنده‌هاي سري K7(به‌عنوان مثال پردازنده‌هاي سري Athlon XP) در چيپ‌ست پل شمالي قرار داشت.

حافظه به واسطه يك سري از سيم‌ها به كنترلر حافظه متصل است. اين سيم‌ها به سه گروه مختلف تقسيم مي‌شوند: داده، آدرس و كنترل. سيم‌هاي مربوط به باس داده، داده‌هاي خواندن و نوشتن را انتقال خواهند داد. در وضعيت خواندن، داده‌ها را از حافظه به كنترلر حافظه و سپس به پردازنده انتقال مي‌دهند و در وضعيت نوشتن، داده‌ها را از پردازنده به كنترلر حافظه و سپس به حافظه انتقال مي‌دهند.

تصوير 1


سيم‌هاي مربوط به باس آدرس، مشخص مي‌كنند كه داده‌ها در كدام قسمت حافظه بايد نوشته شود و يا از كدام قسمت حافظه بايد خوانده شود. سيم‌هاي كنترل، فرمان‌ها را به ماژول حافظه ارسال مي‌كنند و مشخص مي‌كنند كه اين داده‌ها چه نوع عملكردي را انجام دهند.

به‌عنوان مثال تعيين مي‌كنند كه داده‌ها مربوط به عمليات خواندن يا نوشتن (ذخيره‌كردن) هستند. در باس كنترل، سيم‌هاي مهم ديگري نيز رايج هستند كه مربوط به فركانس حافظه مي‌شوند.

شكل روبه‌رو به‌طور مختصر تمامي موارد ذكر شده از جمله نحوه انتقال اطلاعات در يك سيستم مبتني بر اينتل را نمايش مي‌دهد. در پردازنده‌هاي شركت AMD كنترلر حافظه درون پردازنده قرار دارد و بنابراين باس حافظه بدون هيچ‌گونه واسطه‌اي مستقيماً به پردازنده متصل است. (تصوير يک)

سرعت حافظه (فركانس حافظه)، حداكثر ميزان حافظه پشتيباني شده و نوع حافظه (DDR2 ،DDR و DDR3) توسط چيپ‌ست در سيستم‌هاي مبتني بر پردازنده‌هاي اينتل و در سيستم‌هاي مبتني بر پردازنده‌هاي K8 شركت AMD، توسط پردازنده مشخص مي‌شود.

به‌عنوان مثال سيستم‌هاي مبتني بر پردازنده‌هاي اينتل به دليل آن‌كه چيپ‌ست مادربورد تعيين كننده نوع حافظه است، قادر به پشتيباني از حافظه‌هاي DDR3 هستند، در حالي‌كه سيستم‌هاي مبتني بر پردازنده‌هاي AM2 شركت AMD از آنجا كه كنترلر حافظه درون آن‌ها نمي‌تواند حافظه‌هاي DDR3 را شناسايي كند، در حال حاضر قادر به پشتيباني از اين حافظه‌ها نيستند.

كنترلر حافظه تنها مي‌تواند يك فركانس توليد كند. بنابراين اگر روي سيستمي كه داراي كنترلر حافظه با فركانس 667 مگاهرتز (2×333 مگاهرتز) است حافظه DDR2 800 مگاهرتزي قرار گيرد تنها با فركانس 667 مگاهرتز عمل خواهد كرد. معمولاً اين محدوديت كنترلر حافظه تنها در سيستم‌هاي مبتني بر پردازنده‌هاي اينتل مشاهده مي‌شود.

به‌طوري‌كه پردازنده شركت AMD قادر به پشتيباني از حافظه‌هاي DDR2 800 (پردازنده‌هاي مبتني بر سوكت AM2) يا حداكثر حافظه‌هاي DDR2 1066 (پردازنده‌هاي مبتني بر سوكت +Phenom AM2) هستند. موضوع جالب توجه ديگر مربوط به حداكثر ميزان حافظه‌ا‌ي است كه سيستم مي‌تواند تشخيص دهد.

بيشتر پردازنده‌هاي اينتل داراي باس آدرس حافظه 32 يا 36 بيتي هستند (منظور باس آدرس درون باس خارجي پردازنده FSB است). اين موضوع سبب مي‌شود تا پردازنده به ترتيب ‌قادر به تشخيص حداكثر 4 (32ّ2) و 64 گيگابايت (36ّ2) حافظه باشد، اما از آنجا كه كنترلر حافظه دسترسي به حافظه را تعيين مي‌كند (نه مستقيماً پردازنده) اين موضوع موجب محدوديت حداكثر ميزان حافظه مورد پشتيباني مي‌شود.

به‌عنوان مثال چيپ‌ست‌هاي سري P35 و G33 شركت اينتل مي‌توانند حداكثر از هشت گيگابايت حافظه (دو گيگابايت در هر سوكت حافظه) پشتيباني كنند. سازندگان مادربوردها ممكن است براي كاهش هزينه ساخت و توليد مادربوردهاي ارزان‌قيمت‌تر مادربوردهاي تنها با دو سوكت حافظه توليد كنند. اين موضوع موجب مي‌شود تا مادربوردهاي مبتني بر اين چيپ‌ست‌ها به جاي هشت گيگابايت تنها از چهار گيگابايت حافظه (دو گيگابايت در هر درگاه حافظه و جمعاً چهار گيگابايت) پشتيباني كنند.

به دليل اين‌كه همه انواع ماژول‌هاي حافظه قابل دسترس امروزي 64 بيتي هستند، بنابراين عرض باس حافظه 64 بيت است. فناوري Dual Channel در حقيقت به اين بخش از معماري حافظه توجه كرده است و باس حافظه را از 64 بيت به 128 بيت افزايش داده است.

Dual Channel چيست؟

كنترلر حافظه يك چيپ‌ست اگر به جاي يك عرض باس داده 64 بيتي از يك عرض باس داده 128 بيت استفاده كند، در اصطلاح داراي قابليت Dual Channel است. به عبارت ساده‌تر مادربوردهايي كه داراي چيپ‌ستي با كنترلر حافظه 128 بيتي هستند از قابليت Dual Channel پشتيباني مي‌كنند. توسط اين فناوري نرخ انتقال اطلاعات به‌طور تئوري به ميزان دو برابر افزايش پيدا مي‌كند.

حداكثر نرخ انتقال اطلاعات تئوري (MTTR) از روش زير محاسبه مي‌شود:

8/ تعداد بيت منتقل شده در هر سيکل× تعداد دفعات انتقال در هر سيکل × فرکانس واقعي= MTTR
8/ تعداد بيت انتقال داده شده در هر سيکل × فرکانس MTTR=DDR حافظه‌هاي DDR

حافظه‌هاي مبتني بر فناوري Double Data Rate) DDR) مانند DDR-SDRAM ،DDR2-SDRAM و DDR3-SDRAM  مي‌توانند در هر سيكل دو مرتبه اطلاعات را انتقال دهند، اما حافظه‌هاي سنتي SDRAM تنها مي‌توانند در هر سيكل يك مرتبه انتقال اطلاعات انجام دهند. با توجه به اين موضوع حافظه‌هاي مبتني بر معماري DDR معمولاً با دو برابر فركانس واقعي شناسايي مي‌شوند.

به‌عنوان مثال يك حافظه DDR2 800 داراي فركانس 400 مگاهرتز است. بنابراين در فرمول اول بايد در قسمت «تعداد دفعات انتقال در هر سيكل» عدد دو را براي حافظه‌هاي سري DDR قرار دهيد و در صورت استفاده از فرمول دوم لازم است آنچه روي حافظه نوشته شده (به‌عنوان مثال DDR2 800 عدد 800) را قرار دهيد.

با توجه به فرمول‌هاي ذكر شده در بالا نرخ انتقال اطلاعات در يك حافظه DDR2 800 برابر با 6400 مگابايت بر ثانيه است. اگر توجه كرده باشيد برخي از سازندگان حافظه‌ها، ماژول‌هاي حافظه DDR2 800 خود را تحت نام PC2-6400 عرضه مي‌كنند.

اگر فناوري Dual Channel همراه با ماژول‌هاي حافظه DDR2 800 به كار گرفته شود، حداكثر نرخ انتقال اطلاعات تئوري حافظه دو برابر خواهد شد و از 6400 مگابايت بر ثانيه به 12800 مگابايت بر ثانيه افزايش پيدا مي‌كند. دليل اين موضوع نيز كاملاً روشن است، زيرا در هر سيكل به جاي 64 بيت، 128 بيت اطلاعات انتقال پيدا مي‌كند. اين موضوع خيلي مهم است كه به نرخ انتقال اطلاعات از نظر تئوري توجه كنيد.

تصوير 2


زماني‌كه ما اين مقادير را محاسبه مي‌كنيم، ادعا مي‌كنيم كه اين ميزان انتقال اطلاعات در هر سيكل اتفاق خواهد افتاد، اما در حقيقت چنين انتقالي هيچ‌گاه اتفاق نمي‌افتد، زيرا پردازنده و كنترلر حافظه در هر زمان صد درصد اطلاعات را انتقال نمي‌دهند.

بنابراين زماني‌كه شما نرخ انتقال اطلاعات واقعي سيستم خود را توسط نرم‌افزاري مانند SiSoft Sandraاندازه‌گيري مي‌كنيد، هميشه مقاديري پايين‌تر از حداكثر نرخ انتقال اطلاعات تئوري به دست خواهيد آورد.

به اين نكته توجه كنيد كه اين افزايش كارايي صد درصدي تنها در زير سيستم حافظه اعمال مي‌شود و هيچ‌گاه موجب افزايش كارايي صد درصد كل سيستم نخواهد شد. تنها درصد كمي از اين افزايش كارايي حافظه روي كل سيستم تأثير خواهد گذاشت.

يك كامپيوتر از قطعات متعددي تشكيل شده است كه افزايش كارايي يكي از اين قطعات حتي به ميزان دو برابر موجب افزايش كارايي كل سيستم به ميزان دو برابر نخواهد شد.

اكنون ما مي‌خواهيم جزئيات آنچه به‌طور فيزيكي در باس داده حافظه اتفاق مي‌افتد را شرح دهيم، زيرا آنچه تاكنون توضيح داده‌ايم هيچ‌گاه به‌طور عملي اتفاق نخواهد افتاد.

نوشته شده توسط حمید ,

  ديدگاه / لطفاً وقت خود را هدر دهيد!
مرتبط با :
ارسال شده در: 87/10/19

تولد يك صنعت‌

همان‌طور كه در يادداشت قبل هم اشاره شد، هنر و سرگرمي دو جنبه دارد كه انسان نيازمند هر دو است: يكي خلق و ديگري استفاده از آثاري كه ديگران خلق كرده‌اند. به‌عنوان مثال، در حوزه نقاشي، هنرمند با خلق يك اثر احساس خود را نشان مي‌دهد و مصرف‌كننده با تماشا (يا مصرف) اثر آن هنرمند لذت مي‌برد. اما در اين ميان حوزه‌اي وجود دارد كه از جنبه‌هاي گوناگون با حوزه‌هاي متفاوت هنر و سرگرمي تفاوت دارد.

اوايل دهه 1980 بود كه مردم كم‌كم به حضور وسيله‌اي جديد در خانه خود عادت كردند. كنسول‌هاي بازي به‌حدي براي كودكان و نوجوانان جذابيت داشتند كه تمام كشورها (از كشورهاي در حال توسعه تا كشورهاي پيشرفته) اين وسايل را در تعداد انبوه توليد يا وارد كردند.

كنسول‌هايي كه در آن زمان با دو مستطيل و يك دايره سفيد روي پس‌زمينه مشكي، ساعت‌ها بازيكنان را سرگرم مي‌كردند. اين فرم‌هاي ساده در چشم به‌هم زدني به دنيايي واقع‌گرايانه تبديل شد كه امكاناتي بي‌نظير در اختيار هنرمند و مصرف‌كننده قرار داد. علاوه بر اين طيف مخاطبان بازي‌هاي ويديويي نيز تغييراتي كرد و از كودك و نوجوان به سنين بالا گسترش يافت.

صنعت يا هنر؟

متأسفانه هنوز در كشور ما و در برخي كشورهاي ديگر صنعت (يا هنر) بازي‌هاي كامپيوتري جدي گرفته نمي‌شود. همان‌طور كه صد سال پيش هيچ‌كس سينما را نه به‌عنوان صنعت و نه هنر جدي نمي‌گرفت و سينما سرگرمي سطح‌پاييني محسوب مي‌شد. اما پس از يك دهه ساخت فيلم‌هاي چند‌حلقه‌اي و بلند آغاز شد و سينما به‌تدريج به يك سرگرمي و سپس هنر جدي تبديل شد كه به‌نوعي هنرهاي ديگر را نيز در خود گنجانده‌بود.

بازي‌هاي ويديويي با وجود شباهت‌هايي كه با سينما دارد، رسانه‌اي با جنس متفاوت است و امكانات متفاوتي نيز در اختيار سازندگان و مصرف‌كنندگان قرار مي‌دهد.

بازي‌هاي ويديويي هر دو نياز مصرف‌كننده را در اختيار او قرار مي‌دهد: كسي كه از بازي‌هاي ويديويي استفاده مي‌كند،‌ هم خلق مي‌كند (البته در چهارچوب‌هايي كه بازي تعيين كرده) و هم اثر گروهي ديگر را تماشا مي‌كند.

در نتيجه اين رسانه حس و حال منحصر به فردي در مصرف‌كننده ايجاد مي‌كند (چنان‌كه هر رسانه كاملي امكانات و حس و حال مخصوص به‌خود را دارد).

بنابراين بازي‌هاي ويديويي با امكاناتي كه دارند مي‌توانند حتي هنر خالص، سرگرمي خالص يا تركيبي از اين دو  را به‌وجود بياورند. با وجود امكاناتي كه بازي‌هاي چندنفره كلان (MMOG) فراهم مي‌كنند، تقابل مستقيم بازيكنان با يكديگر نيز ميسر مي‌شود.

از طرفي، اكنون با وجود نوآوري‌هايي كه كنسول وي با خود به ارمغان آورده، مشكل ساكن بودن بازيكنان و آسيب جسمي نيز از بين رفته و در ضمن سن مصرف‌كنندگان بيش از پيش گسترده شده، ‌پس مشكل از كجا است؟ چرا هنوز در برخي قشرها يا افراد ديدي منفي نسبت به اين رسانه وجود دارد؟

لطفاً وقت خود را هدر دهيد!

بسياري از افراد به‌طور كلي <بازي كردن> را عملي بيهوده و مايه اتلاف وقت مي‌دانند. با وجود اين‌كه بازي كردن يكي از عوامل موفقيت است (چنان‌كه اينشتين نيز به اين موضوع اشاره كرده و در يادداشت قبل نيز گفته او آمد)، اما اگر اين موضوع را قبول كنيم، نمي‌توانيم در مورد رسانه بازي‌هاي ويديويي (به‌طور كلي) اين حرف را بزنيم. زيرا اين رسانه امكاناتي دارد كه در اغلب بازي‌هاي سنتي موجود نيست.

بازي‌هاي ويديويي با وجود امكان داستان‌پردازي، فضاسازي، آموزش و امكانات ديگر،‌ پتانسيل تأثيرگذاري بسيار زيادي در خود دارند و همچون سينما مي‌توانند هنرهاي ديگر را يكجا جمع كنند و امكان تعامل را نيز به آن اضافه كنند. اين پتانسيل بي‌نظير، علاوه بر پديد آوردن سرگرمي و هنر، مي‌تواند جنبه آموزشي و فرهنگ‌سازي نيز داشته‌باشد و با قدرت تأثيرگذاري خود، جهت آموزش موارد متعدد اجتماعي و حتي تخصصي (در ادارات و كارخانه‌ها و مؤسسات مختلف) به‌كار گرفته شود.

البته بحث اقتصادي صنعت بازي، نقش عمده‌اي كه به‌سرعت در دنياي سرگرمي به‌عهده گرفت، شغل‌ها و موج فرهنگي‌اي كه ايجاد كرد مباحث ديگري هستند كه جاي بررسي زيادي دارند. علاوه بر اين‌ها با توجه به تنوع عجيبي كه انواع بازي‌ها و انواع سبك‌ها در بازي‌هاي ويديويي دارند، براي هر فردي با هر نوع ويژگي‌هاي شخصيتي، بازي مناسبي پيدا مي‌شود.

در نتيجه، اگر هنوز هم به هر دليلي سراغ بازي ويديويي نرفته‌ايد، بد نيست فرصت را غنيمت بشماريد و حداقل كمي وقت خود را هدر دهيد!

سال 2008 در يك نگاه‌

وضعيت سينما و بازي‌هاي ويديويي (البته در كشورهايي كه به‌طور كلي اين دو مقوله وجود خارجي دارند) در سال 2008 خوب بود، فقط اگر وقتش را بيشتر مي‌كردند، بهتر مي‌شد!

كلام‌

پل كله مي‌گويد: «هنر آنچه ديدني است بازآفريني نمي‌كند، بلكه آنچه از نظر پنهان است قابل ديدن مي‌كند.»

نوشته شده توسط حمید ,

  چه كسي از گوگل مي‌ترسد؟
مرتبط با :
ارسال شده در: 87/10/19

شايد بزرگ‌ترين مدعا بر قدرت گوگل، گزارش‌هاي اخير رسانه‌ها مبني بر مذاكرات ياهو و مايكروسافت براي اتحاد عليه گوگل باشد.

Jeff Clavier، يكي از سرمايه‌گذاران با سابقه دره سيليكون مي‌گويد: «بي‌ترديد گوگل، مايكروسافت جديد است.»
لري پيج، يكي از دو مؤسس گوگل، نيز چندي پيش طي مصاحبه‌اي با گزارشگران درباره دليل نگراني رقبا گفت: «فكر مي‌كنم چون ما هرچه بيشتر رشد مي‌كنيم موفق‌تر مي‌شويم، طبيعي است كه مردم اين‌گونه فكر كنند.» ولي او با افزودن اين نكته كه گوگل از رفتار بد برخي شركت‌ها در گذشته چيزهاي زيادي آموخته است، ترس شركت‌ها از گوگل را بي‌مورد دانست.

با اين‌كه تنها نُه سال از زماني مي‌گذرد كه سرگئي برين و لري پيج گوگل را تأسيس كرده‌اند، اين شركت به يكي از قدرتمندترين شركت‌هاي جهان تبديل شده است و تنها تعداد كمي از شركت‌ها به لحاظ سوددهي، عملكرد و قدرت به پاي آن مي‌رسند. با اين حال گوگل در نتيجه اين موفقيت بدخواهان زيادي هم پيدا كرده است. راهبران دره سيليكون از اين‌كه گوگل باعث نابودي شركت‌هاي كوچك و نوپا و نيز افزايش دستمزدها شود، نگرانند.

Madison Avenue از اين‌كه گوگل بر انواع تبليغات اعم از تبليغات در رسانه‌هاي چاپي، راديويي و تلويزيوني سيطره يابد، اظهار نگراني مي‌كند. حاميان حريم خصوصي نيز از اطلاعات گسترده‌اي كه گوگل درباره كاربرانش گردآوري مي‌كند، بيمناك هستند و هاليوود از توزيع غيرمجاز محصولات خود در سرويس ويديوي گوگل در هراس است.

گوگل همه اين نگراني‌ها را بي‌مورد مي‌داند و ادعا مي‌كند كه رشد گوگل مي‌تواند به روند رشد شركت‌هاي ديگر نيز كمك كند. بديهي است گوگل از اين‌كه وال استريت حامي اوست، خشنود است. ارزش سهام شركت همچنان بالا است و تا چند هفته پيش به 461 دلار به ازاي هر سهم رسيد.2 با اين وجود در سيليكون همه به آينده گوگل خوش‌بين نيستند.

فرمانرواي دره‌

در فرهنگ مرسوم دره ‌سيليكون كه مبتني بر رقابت به هر قيمتي است، گوگل را مي‌توان يك فرمانروا محسوب كرد.
Rich Skrenta، مديراجرايي Topix، وب‌سايت و انجمن ويژه اخبار محلي در پالوآلتو، گوگل را چنان دست‌نيافتني مي‌داند كه معتقد است در واقع هيچ رقيبي براي آن وجود ندارد. به عقيده وي، رؤِساي شركت‌هاي نوپا از افزايش تهديدهاي گوگل در هراسند. او مي‌افزايد هم اكنون ترس جاي خود را به نااميدي داده است.

نگراني‌ها از غول اينترنت

گسترش قدرت گوگل به حوزه‌هاي جديد تجاري خيلي‌ها را به وحشت انداخته است.
دره سيليکون: نگران است که وسعت روزافزون گوگل شرکت‌هاي نوپا را نابود کند و دستمزدها را در صنعت فناوري افزايش دهد.
مديسون اونيو: بيمناک است که گوگل بر بازار تبليغات سيطره يابد و حضور آژانس‌هاي تبليغاتي ديگر را در اين عرصه کمرنگ کند.
هاليوود: از زير پا گذاشته شدن گسترده قانون حقوق معنوي و کپي‌رايت در سرويس YouTube شرکت گوگل ناراحت است.
هواداران حريم خصوصي: نگرانند پايگاه داده بزرگي که حاوي اطلاعات شخصي کاربران گوگل است، مورد استفاده دولت قرار بگيرد.

به عقيده Skrenta، راه‌اندازي يك موتور جست‌وجوي ديگر مانند گوگل كار بيهوده‌اي است (چون شانسي در برابر گوگل ندارد). تنها راه، تأسيس شركتي است كه فعاليت آن هيچ تداخلي با گوگل نداشته باشد.

او در وبلاگش مطلبي با عنوان «مردم، با هم متحد شويد!» نوشته است تا شايد بتواند سربازان دره سيليكون را در برابر گوگل با هم متحد كند.

عيني‌ترين نمود نگراني‌هاي موجود در بين شركت‌هاي بزرگ آي‌تي، درز خبر مذاكرات مايكروسافت و ياهو است. مايكروسافت مي‌خواهد با تصاحب ياهو يا ايجاد همكاري‌هاي گسترده تر با آن، شكاف موجود بين گوگل و ديگر رقبا را پر كند.

بنا بر گزارش‌ها، فعلاً اين بحث متوقف شده، ولي درهاي همكاري شركت ها با هم باز است.

بديهي است كه رقباي گوگل فارغ از قدرت و وسعتشان، براي رقابت با اين شركت بهترين متخصصان را استخدام خواهند كرد. هزينه اين كار بالا است. چون گوگل جيب‌هاي بزرگي پر از پول دارد و براي بردن اين جنگ آماده است هر قدر لازم باشد، هزينه كند.

James Currier، يكي از سرمايه گذاران صنعت آي‌تي كه شبكه اجتماعي خود را به سايت كاريابي Monster.comفروخت، مي‌گويد: «اخيراً يكي از متبحرترين كارمندان شركتي كه Currier از سرمايه‌گذاران آن بود، آنجا را به قصد گوگل ترك كرد.» اين كارمند كه گفته مي‌شود نبوغ بالايي دارد، پيشنهاد 120 هزاردلاري و سهام شركت مذكور را رها كرد و به گوگل پيوست؛ گوگل به وي دستمزد 375 هزاري دلار پيشنهاد كرد. هر چند در خود مقاله صريحاً اشاره نشده است. ولي اين ارقام بايد دستمزد سالانه بوده باشند.

Currier، كه در سان‌فرانسيسكو شركت جديدي را با نام Ooga Labs تأسيس كرده است، مي‌گويد: «گوگل دارد اكسيژن موجود در اين سيستم را مي‌مكد.»

سپس عقيده خود را كه نظر خيلي از ساكنان دره‌سيليكون نيز هست، اين‌گونه بازگو مي كند: «با اين همه، نمي‌توانيد آن‌ها (گوگل) را ملامت كنيد. اگر من هم جاي آن‌ها بودم، همين كار را مي‌كردم.»

گوگل رابطه پيچيده‌اي با دره ‌سيليكون دارد. خيلي‌ها از جمله Currier اين شركت را با وجود اتهام‌هاي وارده به آن تحسين مي‌كنند. تجارت گوگل بيش از آن‌كه انحصارگرايانه باشد، در تعامل با هزاران شركت ديگر است. درآمد بسياري از وب‌سايت‌ها از راه تبليغاتي كه گوگل به سايت آن‌ها محول مي‌كند، تأمين مي‌شود.

بدون اين پول‌ها، خيلي از شركت‌هاي نوپا موجوديتشان را از دست خواهند داد. گوگل تأمين‌كننده سوخت اينترنتِ رو به رشد است. Currier مي‌گويد: «اين براي مشتريان خيلي اهميت دارد.»

ديدگاه Madiaon Avenue

با اين حال، پيشتازي گوگل در تبليغات آنلاين تبليغ‌شوندگان را مي‌ترساند. هيچ‌كس دوست ندارد براي جذب مشتري تنها به يك شركت وابسته باشد.

بنا بر گزارش مؤسسه تحقيقاتي eMarketer، گوگل تا پايان سال جاري ميلادي 1/32 درصد درآمد تبليغات آنلاين را به خود اختصاص خواهد داد. سهم گوگل از درآمد تبليغات حين جست‌وجو نيز 6/75 درصد خواهد بود.

گوگل مي‌كوشد با ورود به حيطه‌هاي ديگري چون بنرهاي آنلاين، روزنامه‌ها، راديو و تلويزيون، تجارت آگهي خود را گسترش دهد.

گوگل به روايت اعداد

گوگل در کمتر از يک دهه به يک شرکت بزرگ تبديل شد. در اينجا برخي از جنبه‌هاي اين وسعت را مي‌بينيم:
تعداد کارمندان: 238/12 نفر
درآمد خالص در سال 2006: ده ميليارد و ششصد ميليون دلار
سود در سال 2006: سه ميليارد و يکصد ميليون دلار
سهم شرکت از بازار جست‌وجو در ايالات متحده: 7/53 درصد
تعداد کاربران دائمي در سراسر جهان: پانصدو بيست و هشت ميليون نفر
ارزش سرمايه: يکصدو چهل و سه ميليارد و پانصد ميليون دلار
ارزش هر سهم شرکت: 461 دلار و 47 سنت (اين مبلغ مربوط به زمان نگارش اين مقاله است و هنگام ترجمه تا روز ششم ژوئن ارزش هر سهم به 518 دلار و 25 سنت رسيده است).

تصاحب شركت DoubleClick توسط گوگل به مبلغ 1/3 ميليارد دلار، تنها نمونه‌اي از اين طرح است. DoubleClick، شركتي است كه بنرهاي تبليغاتي مشتريان را روي وب قرار مي‌دهد. اين خريد به طور مؤثري بر قدرت گوگل در اين حيطه تجاري جديد خواهد افزود.

چندين شركت، گروه‌هاي پشتيبان و نيز گروه حمايت از مشتريان ايالت نيويورك به كميسيون فدرال تجارت هشدار دادند كه چنين ادغام‌هايي منجر به پديد آمدن يك قدرت متمركز در اينترنت خواهد شد.

جالب آن‌كه مايكروسافت و AT&T نيز كه خود به دليل اتخاذ شيوه‌هاي انحصارگرايانه مورد انتقاد واقع مي‌شوند، جزو اين گروه بوده‌اند و از رگلاتورها خواسته‌اند به اين مورد بيشتر توجه كنند.

اخيراً اريك اشميت، مديراجرايي گوگل، در خلال يك كنفرانس در پاسخ به اين گلايه‌ها گفت: «سهم گوگل در بازار يك تريليون دلاري تبليغات ناچيز است.» به عقيده وي: «اين بخشي نوپا از صنعت است كه گزينه‌هاي بسيار زيادي پيش رو مي‌گذارد؛ هم كاربران انتخاب‌هاي زيادي دارند، هم تبليغ شوندگان.»

قصد گوگل مبني بر حضور در همه انواع تبليغات، Madison Avenue را به هراس انداخته است. آژانس‌هاي تبليغاتي مي‌دانند كه گوگل مي‌تواند قابليت‌هايي را براي كاربرانش پديد آورد تا آن‌ها بتوانند آگهي‌هاي دلخواهشان را ايجاد نمايند و سپس براي تبليغات به گوگل بسپارند.

تنها بارقه اميد براي شركت‌هاي ديگر اين است كه وقتي پاي فعاليت‌هاي آفلاين به ميان مي‌آيد، عملكرد گوگل چندان موفقيت‌آميز نبوده است؛ هرچند اين شركت همچنان بي‌وقفه در اين باره تلاش مي‌كند.

Daniel Stein، مديراجرايي آژانس تبليغاتي EVB، در سان فرانسيسكو، درباره قدرت گوگل در عرصه تبليغات مي‌گويد: «با اين همه فكر نمي‌كنم گوگل بتواند در اين عرصه قدرت‌نمايي كند.»


يك ضدقهرمان جديد در هاليوود


كپي‌رايت عرصه ديگري است كه باعث سردرد گوگل شده است! كليپ‌هايي كه بدون رعايت قانون كپي‌رايت در يك سايت پرطرفدار اشتراك آنلا‌ين ويديو (كه هم‌اكنون در تصاحب گوگل است) منتشر مي‌شوند، براي گوگل دردسرآفرين شده‌اند.

شركت Viacom چند ماه پيش به اميد آن‌كه بتواند جلوي انتشار كليپ‌هاي غيرمجاز را بگيرد، دادخواستي را عليه گوگل تنظيم كرد و درخواست يك ميليارد دلار غرامت نمود. گوگل هرگونه مسئوليت در قبال كليپ‌هايي كه توسط كاربران منتشر مي‌شود را رد كرد و گفت: «هر كليپي كه مورد شكايت باشد، گوگل آن را از سايت حذف مي‌كند.»

اندرو هيوارد، رئيس پيشين شبكه خبري CBSNews، مي‌گويد: «شركت‌هاي رسانه‌اي قديمي با سايت اشتراك ويديويي مذكور گلاويز شده‌اند.در سوي ديگر، محتوايي مشمول قانون كپي‌رايت قرار دارد كه براي توليد آن‌ها  هزينه زيادي شده است. يك نفر بايد براي اين خبرها پول بپردازد؛ آن‌ها رايگان نيستند.»

در همين زمان دو مؤسسه خبري
NBC Universal و .News Corp طي توافقي، از ساخت يك فناوري رقيب براي اين سايت خبر دادند. اين سرويس كه گفته شده بود در تابستان امسال آغاز به كار خواهد كرد، كليپ‌هاي قانوني و كامل را در سايت‌هاي ياهو، AOL، مايكروسافت و ماي‌اسپيس در دسترس قرار خواهد داد.

ويديو و انتشار غيرقانوني آن تنها چالش پيش روي گوگل نيست. مشكل ديگر اين شركت، كپي‌كردن ميليون‌ها كتاب و فراهم كردن امكان جست‌وجوي آن‌ها در سايت گوگل است.

گوگل شما را مي‌پايد؟

دليل ديگري كه باعث مي‌شود خيلي‌ها از گوگل بترسند، ثبت اطلاعات گسترده اين شركت از رفتار كاربرانش است. هواداران حريم خصوصي معتقدند وجود اين منبع عظيم اطلاعاتي از تاريخ و ايميل كاربران گوگل بدين معني است كه  نيروهاي قانوني و قضايي هرگاه بخواهند مي‌توانند از اين اطلاعات استفاده كنند.

Kurt Opsahl، يكي از حقوقدانان ارشد Electronic Frontier Foundation، گروه حمايت از حقوق ديجيتال مي‌گويد: «فرض كنيد يكي از كاربران گوگل به ويروس HIV مبتلا شده باشد. ولي درباره آن به كسي چيزي نگويد. اگر ركوردهاي جست‌وجوي كاربر را بررسي كنيد و متوجه شويد كه اين كاربر مكرراً اطلاعاتي درباره بيماري ايدز جست‌وجو كرده است، به راز او پي خواهيد برد.»

او مي‌افزايد: «مردم ممكن است نسبت به افشاي چنين اطلاعاتي حساسيت نشان دهند. ولي اگر گوگل اين اطلاعات را نگه نمي‌داشت، مردم هم ناراحت نمي‌شدند.»

اخيراً گوگل در پاسخ به اين گلايه‌ها قول داده است كه اطلاعات گردآوري شده درباره كاربرانش را مخفي نگه دارد و پس از گذشت هيجده تا بيست و چهارماه از نگهداري اين اطلاعات، هويت كاربر را ناشناس كند. Opsahl مي‌گويد: «اين هنوز كافي نيست.»

اريک اشميت با رد نگراني‌ها در مورد گوگل مدعي است که اين شرکت در مچموع سهم کوچکي از بازار جهاني تبليغات را به خود اختصاص داده است.

به گفته Nielsen/NetRatings، مؤسسه تحقيقاتي بازار و رسانه‌هاي اينترنتي، با همه اين‌ها گوگل با اختصاص 7/53 درصد بازار جست‌وجو در ماه مارس امسال، محبوب‌ترين موتور جست‌وجو در بين كاربران ايالات‌متحده بود. ياهو با فاصله زياد از گوگل، 8/21 درصد اين بازار را در اختيار داشت.

چنين قدرتي براي گوگل، موقعيتي كليدي در حيطه كنترل اطلاعات محسوب مي‌شود. در واقع موضوع مورد جست‌وجو هرچه باشد، پيوندهايي كه در صفحه نخست نتايج جست‌وجوي گوگل مشاهده مي‌شود، متعلق به منابع مشخص و ثابتي است.

در تجارت، اين‌كه سايت شما هنگام مشاهده نتايج جست‌وجو در چه رده‌اي قرار گرفته باشد، مسئله مرگ و زندگي است. چون بديهي است كه مشتريان دوست دارند از شركت‌هاي معتبرتر خريد كنند (هرچه رتبه سايت بالاتر باشد، مي‌تواند به معتبرتر بودن آن تعبير شود).

بيشتر شركت‌هايي كه در مقابل گوگل جبهه گرفته‌اند و خواستار ايجاد چندين تغيير در الگوريتم جست‌وجوي آن شده‌اند، از دست اين شركت خشمگين هستند و برخي به تنظيم دادخواست عليه آن نيز پرداخته‌اند؛ هرچند هيچ يك به جايي نرسيده است.

مخالفت‌ها با كنترل گوگل روي اطلاعات در هيچ جا به اندازه چين شديد نبوده است؛ كشوري كه گوگل را واداشته است اطلاعاتي را كه از ديد دولت اين كشور خطرناك محسوب مي‌شوند، سانسور كند.

گروه‌هاي حمايت از حقوق بشر و اعضاي كنگره ايالا‌ت‌متحده گوگل را به يك خائن  تشبيه كرده‌اند. گوگل در پاسخ به اين اتهامات اظهار داشت: «اين سانسورها به صورت محدود اعمال مي‌شود و اين‌كه فراهم كردن بخشي از اطلاعات براي مردم چين بهتر از هيچ چيز است.» (اگر گوگل درخواست دولت چين را رد مي‌كرد، از فعاليت آن در چين جلوگيري مي‌شد)‌.

يك امپراتوري؛ ولي نه آنقدرها شرور

به رغم قدرت گوگل، تنها عده كمي معتقدند كه ترسي كه گوگل در دنياي آي‌تي پديد آورده، بيشتر از ترسي است كه مايكروسافت در دهه 1990 پديد آورد؛ زماني كه سيستم‌عامل تقريباً بلامنازع مايكروسافت باعث شد به اين شركت لقب امپراتوري شرور بدهند.

گوگل علاوه بر ارائه خدمات جست‌وجو، به ساخت چندين محصول نرم‌افزاري نيز پرداخته است كه همه آن‌ها از توفيق برخوردار نبوده‌اند و رقابت سخت گوگل در حيطه نرم‌افزار باعث شده است اين شركت در همه عرصه‌ها پيشتار نباشد.

Chris Le Tocq، يكي از تحليلگران مؤسسه پژوهشي Guernsey Research، مي‌گويد: «با گوگل هنوز شانس انتخاب داريد. به همين دليل، مطمئن نيستم كه لقب امپراتوري شرور برازنده اين شركت باشد.»

ولي او مي‌افزايد: «زماني نگراني درباره اين شركت به حق خواهد بود كه كاربرانش را به خود وابسته كند و مردم بدون گوگل نتوانند كاري انجام دهند. در اين‌ صورت گوگل چگونه با مشكلات مشتريانش مواجه خواهد شد؟» (شايد منظور از اين گفته اين بوده كه اگر گوگل به يك قدرت متمركز تبديل شود كه كاربران را به خود وابسته كند چنانچه مشكلي براي اين شركت پيش بيايد، انبوه كاربران را تحت‌ تأثير قرار خواهد داد).

به هر طريق، Ellen Siminoff، مدير اجرايي Efficient Frontier، شركت تبليغاتي موتور جست‌وجو در Mountain View مي‌گويد: «آن‌گونه كه تاريخ سال‌هاي اخير نشان داده است، قدرت در صنعت فناوري به سرعت دست به دست مي‌شود.»

او مي‌گويد: «زماني نت‌اسكيپ برترين بود، زماني AOL و سپس ياهو. اكنون گوگل برترين است. ولي اين موقعيت مي‌تواند تغيير كند.»

پي‌نوشت:

1- Madison Avenue: نام خياباني در نيويورك است كه مركز آژانس‌هاي تبليغاتي محسوب مي‌شود. گاهي از نام اين خيابان براي اشاره به صنعت تبليغات ايالات متحده استفاده مي‌شود.

2- مبلغ 461 دلار به ازاي هر سهم گوگل، مربوط به زمان نگارش اين مقاله است و هنگام ترجمه، تا تاريخ ششم ژوئن، ارزش هر سهم به 518 دلار و 25 سنت رسيده است.

نوشته شده توسط حمید ,

  دوپينگ اكس‌پي‌
مرتبط با :
ارسال شده در: 87/10/19

Hibernate و StandBy ................................

اين‌كه هر شب بعد از استفاده از كامپيوتر آن را خاموش كنيم يا آن را همواره روشن بگذاريم، مسئله‌اي است كه بسياري از كاربران را سردرگم كرده است. اما مشكل به اين دو مسئله ختم نمي‌شود. چرا‌كه علاوه بر خاموش و روشن كردن، اكس‌پي دو روش ديگر را نيز براي ذخيره كردن انرژي در اختيارتان قرار مي‌دهد كه به Hibernate و Stand By مشهور شده‌اند.

حالت StandBy (در برخي محيط‌هاي اكس‌پي به نام Stand By نيز مشهور است) كامپيوتر را در حالتي قرار مي‌دهد كه كمترين انرژي را مصرف كند. زماني كه در حالت Stand By هستيد، تمام نرم افزارها و سيستم‌عامل در حالت اجرا باقي مي‌ماند.

ولي با خاموش كردن بسياري از قطعات مصرف كننده انرژي و كاهش پردازش‌هاي CPU مصرف انرژي تا مقدار قابل توجهي در اين حالت كاهش مي‌يابد. ولي RAM همچنان جريان مورد نياز خود را مصرف مي‌كند كه اين باعث مي‌شود اطلاعات درون RAM از بين نروند.

از آن‌جايي كه از لحاظ فني كامپيوتري كه در حالت Stand By قرار دارد، به نوعي روشن محسوب مي‌شود، اگر در منبع تغذيه پي‌سي مشكلي ايجاد شود يا باتري نوت بوك تمام شود، تمام اطلاعاتي كه در آن لحظه روي ويندوز قرار داشتند، حذف مي‌شوند. البته نوت‌بوك‌هايي كه از باتري استفاده مي‌كنند، مي‌توانند چندين ساعت و حتي يك روز كامل را در حالت Stand By دوام بياورند.

كامپيوتري كه در حالت Stand By قرار دارد، به محض آن‌كه وجود فعاليتي (حركت ماوس يا فشردن كليدي در صفحه‌كليد) را تشخيص دهد، روشن خواهد شد و معمولاً اين فرآيند تنها چند ثانيه به طول مي‌انجامد تا كامپيوتر آماده انجام كار شود.

تفاوت اصلي حالت Hibernate و Stand By در اين است كه هنگامي كه كامپيوتر را Hibernate مي‌كنيد، تمام آن‌چه كه در RAM  قرار دارد، روي هاردديسك ذخيره و سپس كامپيوتر Shut down مي‌شود.

هنگامي كه كامپيوتر را در حالت Hibernate قرار مي‌دهيد، در واقع كامپيوتر واقعاً خاموش مي‌شود و هيچ پردازشي توسط CPU انجام نمي‌شود و مصرف انرژي به صفر مي‌رسد.

اما هنگامي كه يك كامپيوتر Hibernate شده را روشن مي‌كنيد، به جاي آن‌كه ويندوز در حالت عادي فراخواني شود، از روي فايل ذخيره شده در هاردديسك فراخواني مي‌شود. بنابراين ويندوز دقيقاً به حالتي باز مي‌گردد كه قبل از Hibernate كردن در آن قرار داشته است و تمام نرم‌افزارها و اسنادي كه در آن حالت در حال اجرا بودند، باز خواهد شد.

مدت زمان فراخواني و قابل استفاده شدن كامپيوتر كه Hibernate شده است به حجم اطلاعات روي RAM وابسته است و البته سرعت پردازنده نيز در اين مرحله تأثيرگذار است. اما در حالت معمولي چيزي حدود بيست يا سي ثانيه لازم است تا پي‌سي آماده كار شود.

حال كه تا حدي با برخي از روش‌هاي بهينه‌سازي مصرف انرژي در اكس‌پي آشنا شديم، زمان اعمال برخي تنظيمات روي كامپيوتر رسيده است. با كليك روي Start و Control Panel و Performance و سر انجام روي آيكون Power Option يا وارد كردن عبارت Powercfg.cpl در پنجره RUN واقع در منوي Start وارد بخش مديريت بخش انرژي ويندوز اكس‌پي مي‌شويد. هنگامي كه پنجره Power Option باز شد، به بخش Hibernate برويد و مطمئن شويد كه كنار عبارت Enable Hibernate علامت خورده باشد.

سپس به بخش Power Schemes برويد. خواهيد ديد كه اكس‌پي حداقل شش حالت مصرف انرژي را به شما پيشنهاد مي‌كند كه مي‌توانيد هر يك را كه به نظرتان مناسب‌تر است، انتخاب كنيد. روي نوت‌بوك‌ها دو گروه از تنظيمات پيش رويتان قرار مي‌گيرد: يكي براي زماني كه نوت بوك با انرژي باتري كار مي‌كند و ديگري، وقتي كه با جريان برق كار مي‌كند.

هر يك از بخش‌هاي ارائه شده در قسمت Power Option براي موقعيت‌هاي متفاوتي طراحي شده‌اند. اگر نمي‌خواهيد از تنظيمات پيش‌فرض استفاده كنيد، مسئله‌اي نيست. مي‌توانيد بنا بر نيازهاي خود مديريت مصرف انرژي در كامپيوتر را سفارشي كنيد.

حتي اين امكان وجود دارد براي خود يك حالت جديد در كنار حالت‌هاي استاندارد موجود بسازيد. كافي است تغييرات مورد نظر خود را اعمال كنيد و روي كليد Save As كليك كنيد.

براي انجام تنظيمات بيشتر به بخش Advanced برويد. براي دسترسي آسان و سريع به برنامه Power Optionمطمئن باشيد كه كنار عبارت Always Show Icon On The Taskbar تيك خورده باشد. حتي مي‌توانيد براي ايجاد امنيت بيشتر اكس‌پي را به گونه‌اي تنظيم كنيد كه هر زمان كه كامپيوتر از حالت Stand By خارج مي‌شود، شناسه كاربري و كلمه عبور را از كاربر بپرسد تا به اين ترتيب فقط شما بتوانيد از اكس‌پي استفاده كنيد.

هشدارهاي باتري .................................................

شکل1- ويندوز اکس‌پي آيتم‌هاي قابل سفارشي کردن متعددي را به شما پيشنهاد مي‌دهد.

اگر Power Option را براي يك نوت‌بوك تنظيم مي‌كنيد، حتماً به بخش Alarms سري بزنيد.

در حالت پيش‌فرض اين بخش به گونه‌اي تنظيم شده است كه هنگامي كه انرژي موجود در باتري به كمتر از ده درصد مي‌رسد، ويندوز با نمايش يك پيام اخطار اين مسئله را به كاربر اطلاع مي‌دهد و هنگامي كه انرژي به كمتر از سه درصد مي‌رسد، اين پيام مجدداً نمايش داده خواهد شد و سيستم به طور خودكار وارد حالت Stand By مي‌شود.

اين امكان وجود دارد تا تمام آنچه كه تا كنون در مورد اخطارهاي باتري گفته شد را بنا به نياز خود سفارشي كنيد و حتي آن‌ها را غير‌فعال كنيد.

ولي بهتر است اين كار را انجام ندهيد تا ناگهان هنگام كار با ويندوز باتري به اتمام نرسد. بعد از آن‌كه نوع هشدارها را مشخص كرديد، مطمئن شويد كه عبارت ...Forced Stand By تيك خورده باشد.





توصيه‌هاي پاياني .................................................

شکل2- وقتي از ويندوز اکس‌پي روي نوت‌بوک‌ها استفاده مي‌کنيد، مي‌توانيد بنابر نياز خود وضعيت هشدار باتري و Shut down شدن کامپيوتر را سفارشي کنيد.

كامپيوتر كه در حالت Stand By قرار دارد، عموماً جريان برق پورت‌هاي USB در آن قطع است. بنابراين اگر از يك صفحه‌كليد داراي پورت USB استفاده مي‌كنيد يا ماوس شما با پورت USB به كامپيوتر متصل است، نبايد انتظار داشته باشيد بتوانيد با حركت دادن ماوس يا فشردن كليدي در صفحه‌كليد كامپيوتر را از حالت Stand By بيرون بياوريد.

با اين حال جاي نگراني نيست. مي‌توانيد با مراجعه به پنجره Device Manager اين مشكل را مرتفع كنيد.

كافي است به منوي Start برويد، روي ‌My Computer راست‌كليك كنيد و Properties را انتخاب نماييد. به بخش Hardwere برويد و ‌Device Manager را انتخاب كنيد.

به دنبال درايور صفحه‌كليد بگرديد و روي آن دوبار كليك كنيد. به بخش Power Management برويد و كنار عبارت All in This Device To Bring The Computer Out Of Stand By را علامت بزنيد. مي‌توانيد اين مراحل را براي ماوس نيز تكرار كنيد.

شايد بخواهيد كامپيوتر را در حالت Hibernate خاموش كنيد. ولي هنگامي كه روي منوي Start و سپس Turn Off Computer كليك مي‌كنيد تنها آيتم‌هاي Stand By و Restort و Turn Off را مشاهده مي‌كنيد.

اصلاً نگران نباشيد. چون اگر تمام اين مراحل را اين بار با پايين نگهداشتن كليد Shift تكرار كنيد، خواهيد ديد كه آيتم Stand By و Hibernate جايگزين شده است.
نوشته شده توسط حمید ,

  پلتفرم‌هاي رژيمي!؛ بررسي پردازنده‌هاي كم‌مصرف‌
مرتبط با :
ارسال شده در: 87/10/19
 

هنگامي كه AMD و Intel به اين نتيجه رسيدند كه بهترين راه براي بهبود عملكرد پردازنده‌ها، بالا بردن فركانس آن‌ها نيست، بيشتر وقت خود را صرف توسعه پردازنده‌هاي چند‌هسته‌اي كردند. البته اين ايده باعث بهبود بهره‌وري نيز شد، اما چيزي كه امروزه مورد توجه قرار گرفته سطح عملكرد به نسبت هر وات است. اين دقيقاً همان عاملي است كه باعث موفقيت Intel با عرضه سري پردازنده‌هاي Core2 شد.

به جزء مصرف توان، يك نكته قابل توجه ديگر نيز در رابطه با پردازنده‌هاي كم‌مصرف وجود دارد. با توجه به زياد بودن تعداد برنامه‌هايي كه نياز به توان محاسباتي بالاي پردازنده ندارند، اين تمايل در AMD ،Intel و VIA به وجود آمد تا با سيستم‌هاي كم‌توان خود آن را نشانه بگيرند.

در اين مقاله به بررسي سه پلتفرم كم‌توان از سه سازنده معتبر مي‌پردازيم. نمايندگان شركت‌ها در اين مقايسه پردازنده‌هاي +Athlon64 2000 از Atom230 ،AMD از Intel و Nano L2100 از VIA هستند. در اين مقاله سعي داريم تا پلتفرمي كه بيشترين سرعت و كارايي را دارد، شناسايي كنيم.

جايي كه سيستم‌هاي كم‌توان بي‌مصرف مي‌شوند

اين مسئله بسيار مهم است كه سيستم‌هاي كم‌توان را از سيستم‌هاي با كارايي بالا جدا كنيم، زيرا اين دو نوع سيستم به‌طور كلي با هم تفاوت دارند، اما حقيقتاً تفاوت در كجاست؟ يك سيستم كم‌توان تا حد ممكن از مصرف انرژي اجتناب مي‌كند تا بتواند مدت زمان بيشتري انرژي خود را براي مصرف حفظ كند.

مصرف كم انرژي باعث خنك ماندن سيستم مي‌شود و در نتيجه نياز به وجود سيستم‌ها و معماري‌هاي پيچيده تهويه هوا نيز يا از بين مي‌رود يا تا حد زيادي كاهش پيدا مي‌كند و اين يعني باز هم كاهش بيشتر مصرف. با اين وجود چنين سيستم‌هايي داراي توان عملياتي بالا مانند سيستم‌هاي با كارايي بالا نخواهند بود، اما به ياد داشته باشيد اصولاً سيستمي كه براي ارائه كارايي بالا پيكربندي شده است، اصلاً قرار نيست انرژي كمي مصرف كند.

اگر حجم كار شما در تمامي مواقع قابل پيش‌بيني و كنترل است، خريد يك سيستم كم‌مصرف و كم‌توان براي پايين نگه داشتن هزينه‌ها منطقي به نظر مي‌رسد. اين دقيقاً همان قسمتي از بازار است كه Intel ،AMD و VIA با محصولات خود سعي در تصاحب سهم بيشتري از آن را دارند، اما اگر حجم كار شما دايماً در حال تغيير است و ممكن است در مواقعي بسيار زياد شود، يك سيستم با قدرت بيشتر نه تنها كارايي را بالا مي‌برد بلكه بهره‌وري بيشتري (نسبت كار انجام شده به ازاي هر وات) را در اختيار شما خواهد گذاشت. در اين صورت اين سيستم‌ها مي‌توانند انتخاب‌هاي معقول‌تري باشد.

فروشندگان پردازنده‌هاي كم‌مصرف‌

VIA تنها شركت توليدكننده‌اي است كه سال‌هاي متمادي اقدام به ساخت و طراحي پردازنده‌هاي كم‌مصرف كرده است. زماني كه اين شركت توانايي رقابت مستقيم با AMD و Intel را نداشت، در حركتي هوشمندانه وارد بازار پردازنده‌هاي كم‌مصرف شد، بازاري كه جاي اين دو شركت در آن خالي به نظر مي‌رسيد.

VIA در ابتدا با دو محصول C3 و C7 كار خود را آغاز كرد. پردازنده‌هاي خانواده Nano اين شركت با پردازنده C7 عملكرد مشابه دارند و مي‌توانند به جاي يكديگر نيز مورد استفاده قرار بگيرند. اين كار باعث افزايش كارايي پردازنده‌هاي C7 مي‌شود، اما اين افزايش، بيشتر در پلتفرم‌هاي Mini-ITX يا Nano-ITX تأثيرگذار خواهد بود نه در ابزارهايي چونUMPCها. Intel نيز با معرفي خانواده Atom وارد بازاري شد كه قبل از آن با پردازنده‌هاي تك‌هسته‌اي تا حدودي در آن حضور داشت.

پردازنده‌هاي تك‌هسته‌اي مانند Celeron Mobileبر پايه معماري پردازنده‌هاي دوهسته‌اي سري Core و Core2 ساخته مي‌شدند، اما سري Atom از چيدمان جديدي براي پين‌ها استفاده مي‌كند و اين يعني پلتفرمي كاملاً جديد.

پردازنده‌هاي دوهسته‌اي Atom اولين سري از پردازنده‌هاي كم‌مصرف دوهسته‌اي بازار خواهند بود كه با استفاده از پروسه ساخت 45 نانومتري لقب كوچك‌ترين پردازنده كم‌مصرف را نيز از آن خود خواهند كرد.

حضور AMD در اين بازار انتخاب يك محصول كم‌مصرف را سخت‌تر مي‌كند، البته Geode LX يك دستگاه كم‌مصرف است، اما عملكرد آن براي نرم‌افزارهاي كاربردي كامپيوتر كافي نيست. Geode LX بر پايه Athlon XP ساخته شده كه خود يك معماري منسوخ شده است. با اين وجود، چند ماه قبل پردازنده كم‌مصرف +Athlon64 2000 كه بر پايه سوكت AM2 توليد شده بود به بازار معرفي شد. اين پردازنده داراي مصرف توان باور نكردني حدود هشت وات است.

اجزاء پلتفرم AMD

مادربورد Gigabyte GA-MA78GM :AMD/ چيپ‌ست AMD780G

ما به دنبال مادربوردي از سوكت AM2 بوديم تا توانايي پشتيباني از تمام پردازنده‌هاي موجود در اين محدوده را داشته باشد. به علاوه اين مادربورد بايد از سوكت قديمي AM2 و پردازنده‌هاي تك‌هسته‌اي Athlon64 بر پايه هستهLima نيز پشتيباني مي‌كرد.
 
به همين دليل به سراغ مادربورد MA78GM شركت گيگابايت رفتم كه مورد تأييد سايت‌هاي ديگر بود. +Athlon64 2000 هزار مگاهرتزي ما بلافاصله پس از نصب بدون هيچ مشكلي شروع به كار كرد، حتي لازم نبود تا بايوس را به‌روزرساني كنيم. با اين وجود بايوس نتوانست مدل پردازنده را به درستي شناسايي كند.

تمام قطعات مادربورد خنك بودند كه البته براي يك سيستم كم‌مصرف خيلي عجيب نيست. شايد اين سؤال به وجود آيد كه چرا از بين تمام محصولا‌ت به سراغ مادربورد گيگابايت رفتيد! در مقايسه با ديگر محصولات هم‌رده، مادربورد Gigabyte GA-MA78GM يكي از كامل‌ترين مادربوردهاي Micro-ATX به شمار مي‌رود.

برتري‌هاي اين مادربورد در بسياري از زمينه‌ها كاملاً آشكار است، شما به جاي دو سوكت DIMM  چهار سوكت در اختيار داريد، همچنين پورت SATA2 (كه يكي از آن‌ها eSATA است)، خروجي آنالوگ D-SUB، خروجي ديجيتال DVI و HDMI (در اين زمينه رقيبان تنها خروجي آنالوگ قديمي را ارائه مي‌كنند)، دو عدد رابط PCI و يك رابط PCI-E x16 به علاوه يك رابط PCIe x1 براي ايجاد امكان ارتقاء، اين مادربورد را كامل مي‌كنند.

وجود تعداد زياد پورت‌هاي USB2.0 هر كاربري را راضي خواهد كرد. پورت FireWire400 و صداي HD، اتصال‌دهنده فلاپي و UltraATA  نيز در نظر گرفته شده‌اند.

+AMD Athlon64 2000

اين پردازنده در صف پردازنده‌هاي دسكتاپ AMD يا حتي در كنار خانواده Athlon64 در وب‌سايت AMD قرار ندارد.
 +Athlon64 2000  يك پردازنده تك‌هسته‌اي Athlon64 است كه بر پايه هسته 65 نانومتري Lima ساخته شده است. اين پردازنده داراي 512 كيلوبايت حافظه نهان L2 و تمام خصوصيات پردازنده‌هاي ساخته شده توسط AMD از قبيل Cool'n'Quiet (كه در اينجا يك ويژگي اضافي به نظر مي‌رسد)، Presidio و همچنين فناوري AMD-V است.

با اين وجود اين محصول فاقد توابع اضافه‌اي مانند مولد تصادفي عدد است كه در سري Nano شركت VIA وجود دارد. در نهايت حتي با وجود برخي از نقايص باز هم مي‌توان گفت كه +Athlon64 2000 پردازنده‌اي كامل براي حجم‌هاي كاري كم و متوسط است.

از آنجا كه اين پردازنده روي سوكت AM2 قرار مي‌گيرد، مي‌تواند به همراه اكثر مادربوردهاي AM2 موجود در بازار به خوبي كار كند، حتي اگر شما يك برد Micro-ATX را انتخاب كرده باشيد.

از نقطه نظر مصرف توان، اين پردازنده يك شاهكار است. تنها هشت وات مصرف توان در پردازنده‌اي با فركانس 2/2 و 4/2 گيگاهرتز كه داراي 122 ميليون ترانزيستور است، باور نكردني است.

در حقيقت اين پردازنده با اين خصوصيات بايد مصرف تواني برابر با 45 وات داشته باشد. نمونه استفاده شده توسط ما به سرعت 1000 مگاهرتز محدود شده بود كه نشان‌دهنده چگونگي مديريت AMD براي چنين مصرف تواني بود.

عملكرد بدون فن ممكن است‌

اين پردازنده در تمامي تست‌هاي ما كه با استفاده از يك مادربورد Gigabyte GA-MA78GM بر پايه چيپ‌ست G780  شركت AMD انجام گرفت، بدون نياز به فن و بدون هيچ مشكلي به كار خود ادامه داد. مي‌توان گفت كه ما با يكي از بهترين پلتفرم‌هاي دسكتاپ از نظر بهره‌وري توان مواجه هستيم كه مي‌تواند راه‌حل خوبي براي فراگير كردن كامپيوترهاي كم‌مصرف باشد.

پس از مدتي كلنجار رفتن با CPU-Z متوجه شديم كه اين نرم‌افزار‌ ‌ميزان سرعت حافظه را به درستي نشان نمي‌دهد. در حالي كه سرعت حافظه با توجه به مشخصاتي كه در بايوس وجود داشت هشتصد مگاهرتز بود، اما سرعت در نرم‌افزار CPU-Z تنها چهارصد مگاهرتز نمايش داده مي‌شد.

ما تصميم گرفتيم تا فن استاندارد موجود روي خنك‌كننده را از جاي خود برداريم و دوباره آزمايش را تكرار كنيم تا ميزان حرارت توليد شده با مصرف توان هشت وات را اندازه بگيريم.

البته مطمئن نبوديم كه پردازنده بتواند با جريان هواي موجود در سيستم كار كند، اما در كمال ناباوري اين اتفاق افتاد و ما توانستيم تمام تست‌ها را با موفقيت اجرا كنيم.

حتي بعد از چندين ساعت كار مداوم، پردازنده همچنان خنك مانده بود، به‌طوري كه اكنون مي‌توانيم به شما اطمينان دهيم كه در اين پردازنده حرارت به هيچ‌وجه باعث كم شدن سرعت نخواهد شد.

توان مصرفي فوق‌العاده كم سيستم

يكي از بارزترين خصوصياتي كه مي‌تواند پلتفرم‌هاي كم‌مصرف را جايگزين پلتفرم‌هاي فعلي كند، مصرف فوق‌العاده كم اين پلتفرم است. با وجود اين مصرف كم، ما در تست‌هاي خود از منبع تغذيه با راندمان بالا كه در تست تمام پلتفرم‌ها از آن بهره مي‌برديم، استفاده كرديم.

در هنگام تست +Athlon64 2000 با مادربورد Gigabyte GA-MA78GM مصرف توان كل سيستم به  28 وات رسيد كه مشابه ديگر سيستم ها بود. مصرف اين سيستم در هنگام اوج مصرف از مقدار مصرف توان در سيستم‌هاي Atom  در زمان مشابه كمي بيشتر بود، اما در مقابله با سيستم VIA در زمان اوج مصرف ميزان كمتري توان مصرف مي‌كرد.

عملكرد خوب، بازده متوسط‌

عملكرد اين سيستم در مجموع قابل قبول بود، اما در موقع اجراي تست‌ها يا در مكان دوم قرار مي‌گرفت يا آخر مي‌شد. در Sysmark2004 اين پردازنده مقام سوم از نظر عملكرد به ازاي هر وات را از آن خود كرد. پردازنده +Athlon64 2000 كه با سرعت هسته هزار مگاهرتز كار مي‌كرد نتوانست پابه‌پاي دو رقيب خود در فشرده‌سازي فايل، اجراي Sysmark2004 يا در هنگام اجراي تست Cinebench حركت كند. اين پردازنده با دوم شدن در كد كردن فايل صوتي در Lame و iTunes به كار خود پايان داد.

اجزاء پلتفرم Atom

مادربورد ECS 945GCT-D :Atom

ECS چيپ‌ست Intel 945G را به همراه يك پردازنده  Atom230 روي يك مادربورد Mini-DTX قرار داده است. Mini-DTX از نظر ابعاد مقدار اندكي از Mini-ITX كه VIA از آن‌ها استفاده مي‌كند، بزرگ‌تر است.

اين افزايش ابعاد به قدري است كه مادربورد مي‌تواند يك رابط PCI Express x1 و يك رابط PCI را نيز در خود جاي دهد. اين در حالي است كه مادربوردهاي VIA و EPIA تنها يك رابط PCI Express x16 را ارائه مي‌دهد.

945G يك مصيبت و يك بركت‌

استراتژي Intel در بخش پردازنده‌هاي كم‌توان كمي عجيب و قابل پرسش است. با وجود اين‌كه پردازنده‌هاي Atom بيشترين ميزان صرفه‌جويي مصرف را در ميان پردازنده‌هاي x86 از خود نشان داده‌اند، چيپ‌ست آن‌ها قديمي و متعلق به سه نسل قبل است.
 
945G تقريباً از تمام خصوصيات لازم مانند حافظه DDR2، تعداد كافي پورت USB2.0، رابط‌هاي PCI Express و يك كانال UltraATA/100 بهره برده و بسيار سازگار به نظر مي‌رسد.

البته اين مسئله به دليل سن بالا و بلوغ كامل آن است. شما تقريباً مي‌توانيد هر سيستم‌عاملي را روي پردازنده‌هاي Atom بر پايه چيپ‌ست 945G اجرا كنيد.

به هر حال اين چيپ‌ست سالخورده از نظر بهره‌وري با پردازنده‌هاي Atom به هيچ‌وجه سازگار نيست. به هر حال اين چيپ‌ست براي پردازنده‌هاي دسكتاپ طراحي شده است و به همان اندازه انرژي مصرف مي‌كند.

ميزان مصرف توان آن چيزي حدود پانزده وات يا حتي بيشتر است. اين ميزان مصرف را با مصرف چهار واتي پردازنده مقايسه كنيد. اين دقيقاً دليلي است كه باعث به هدر رفتن تمام زحمات Intel در طراحي اين پلتفرم شده است. شايد استفاده از يك پلتفرم شناخته شده از نظر تجاري مانند549G  راهكار مناسبي به نظر برسد، اما به اين معنا نيست كه Intel با اين كار توانسته يك پلتفرم متعادل را معرفي كند. در نهايت بيشتر به نظر مي‌رسد كه Intel به فكر كم كردن بهاي محصول خود بوده تا كم كردن مصرف آن.

نوشته شده توسط حمید ,

درباره وبلاگ
 
من طرفدار مهران مدیریم شما چی...!!!؟
 

تبلیغات

 
لیست دوستان

ماهنامه شبکه
وین بتا
پی سی دانلود
جستجوگر گوگل
یاهو
ویندوز ویستا
گروه همکاران سیستم
نقاشی شمارو زنده میکند
دانلود نرم افزارهای جدید
سایت آپدیت مک آفی
آدرس خروجی RSS ما
جواب سوالات تبیان و آفتاب
ایران خودرو
دانلود رایگان برنامه,موبایل , آهنگ , عکس,پذیرش برنامه نویسی
تایپ مستقیم و فارسی با Psiloc Crystal Farsi Localization سری 60 ورژن 3
پارس تم
"پیمان بلاگ,کامپیوتر,عکس,بازی و ...سرگرمی"
قالب وبلاگ
 

 
لینکستان

 
 
بخش ویژه

 
 
Copyrights This Blog  © 2008 | Designed By : 012891034567.net