آماده‌سازي

قبل از نصب سيستم‌عامل جديد يا ايجاد هر گونه تغيير در سيستم، بهتر است ابتدا از اطلاعات موجود در كامپيوتر خود پشتيبان تهيه كنيد و آن را روي ابزارهاي ذخيره‌سازي خارجي يا حافظه‌هاي قابل حمل قرار دهيد تا اگر در خلال انجام كار، مرحله‌اي را به درستي انجام نداديد و مجبور شديد يك يا هر دو سيستم‌عامل را مجدداً نصب كنيد، حداقل اطلاعات اصلي و حياتي هاردديسك خود را از دست ندهيد.

در اين مقاله فرض مي‌كنيم كه مي‌خواهيم ويستا را روي كامپيوتري نصب كنيم كه ويندوز اكس‌پي روي آن نصب شده است. البته افزودن اكس‌پي به كامپيوتري كه ويستا روي آن نصب شده نيز امكان پذير است، ولي راحت‌تر آن است كه سيستم‌عامل جديد را بعد از سيستم‌عامل قديمي نصب كنيم. مي‌توانيد هر دو كار را انجام دهيد و در نهايت تأثيري در نتيجه كار نخواهد داشت.

البته مسئله‌ بسيار بااهميت در اين رابطه اين است كه اگر مي‌خواهيد ابتدا در كامپيوتر خود سيستم‌عامل جديد را نصب كنيد، حتماً از پشتيباني سخت‌افزار كامپيوتر از سيستم‌عامل جديد مطمئن شويد.(كافي است چند دقيقه وقت بگذاريد و نرم افزار Vista Upgrade Advisor را از سايت www.microsoft.com/windows vista /upgrade advisor دريافت كنيد و با اجراي آن ببينيد كه مي‌توانيد ويستا را روي پي‌سي خود نصب كنيد يا خير.

نصب

اولين نكته در ايجاد بوت دوگانه اين است كه هر سيستم‌عامل بايد روي درايو مخصوص خود نصب شود. به عبارت ديگر، هيچ گاه نبايد دو سيستم‌عامل را روي يك درايو مشترك نصب كرد. البته راه‌حل بهتر آن است كه سيستم‌عامل دوم را روي يك هاردديسك ديگر نصب كنيد.

بايد توجه كنيد كه اگر هارد‌ديسك خود را پارتيشن‌بندي كرده‌ايد، بايد متوجه باشيد كه هر سيستم‌عامل نامگذاري مخصوص خود را روي پارتيشن‌ها انجام مي‌دهد و از نظر هر سيستم‌عامل، درايوي كه روي آن نصب شده است، درايو C نام دارد.

ممكن است به اعمال تغييراتي در نحوه پارتيشن‌بندي هاردديسك خود احتياج داشته باشيد كه مي‌توانيد اين كار را با استفاده از نرم‌افزار Disk Management در ويندوز اكس‌پي صورت دهيد. روي آيكون My Computer راست‌كليك كنيد و گزينه Manage را از روي منوي ظاهر‌شده انتخاب كنيد. البته قبل از آن لازم است توجه كنيد كه در پنجره سمت چپ سر‌شاخه Computer Momeagement را انتخاب كرده باشيد.

اگر در حال حاضر پارتيشني داريد كه بيش از چهل گيگابايت فضاي آزاد دارد، نيازي به ايجاد تغييرات در پارتيشن‌ها نداريد و مي‌توانيد از همين درايو براي نصب ويندوز استفاده كنيد.

براي پارتيشن‌بندي و ايجاد تغييرات در درايوهاي هاردديسك، نرم‌افزارهاي ديگري چون Acronis Disk Director Suite و Norton Partition Magic را در اختيار خواهيد داشت (كه البته رايگان نيستند)، ولي نرم‌افزار Gparted Live CD در آدرس gparted.sourceforge.net/livecd.php به صورت رايگان عرضه مي‌شود كه با آن مي‌توانيد يك سي‌دي بوت بسازيد و با استفاده از آن كامپيوتر را بوت كنيد.

بعد از آن‌كه پارتيشن مورد نياز براي نصب ويستا را ايجاد كرديد، قدم به مرحله بعدي نصب مي‌گذاريم كه غير‌فعال كردن نرم‌افزارهاي ضد ويروس يا جاسوس‌افزار است. بعد از آن‌كه ديسك ويستا را در درايو قرار دهيد يا كامپيوتر را مجدداً راه‌اندازي كنيد و مستقيماً از روي DVD ويستا آن را بوت كنيد.

در اين مرحله ممكن است احتياج پيدا كنيد كه وارد BIOS شويد. (براي ورود به BIOS بسته به نوع كامپيوتر بايد در هنگام بوت شدن كليد Del يا F2 را بزنيد). وقتي وارد نرم‌افزار تنظيمات BIOS شديد، درايو نوري خود را به عنوان درايو اصلي بوت مشخص كنيد. تنظيمات را ذخيره نماييد و از BIOS خارج شويد كامپيوتر مجدداً راه اندازي خواهد شد.

در ابتداي كار هنگامي كه هارد‌ديسك ويستا بوت مي‌شود، ويندوز از شما زبان و محل زندگيتان را خواهد پرسيد. پيش از آن‌كه مراحل نصب آغاز شود، بهتر است كمي براي مطالعه بخش What To Know Before Installing Windows وقت بگذاريد و مروري كلي بر آن داشته باشيد و سپس روي كليد Install Now كليك نمائيد. شماره سريال ويستا را كه همواره در پشت بسته حاوي CD چاپ شده است، وارد نماييد.

Accept Microsoft's Licensing را انتخاب كنيد و روي Next كليك كنيد. در هنگام نصب مراقب باشيد به جاي انتخاب گزينه Upgrade گزينه Custom Installation را كليك كرده باشيد. بعد از آن آدرس يك پارتيشن خالي را براي نصب به ويستا بدهيد. (دقت كنيد كه پارتيشني كه در آن اكس‌پي‌نصب شده است، نباشد) روي Next كليك كنيد تا عمليات نصب آغاز شود. كليه مراحل نصب به طور خود كار انجام مي‌شود و هرگاه نياز باشد، كامپيوتر به طور خودكار بوت خواهد شد.

مي‌توانيد كامپيوتر را به حال خود رها كنيد. ولي خيلي از آن دور نشويد، عمليات نصب بسته به نوع سخت‌افزار كامپيوترتان مي‌تواند از سي دقيقه تا سه ساعت به طول بينجامد. البته بعد از پايان عمليات نصب نيز باز هم بايد مدتي به آن زمان بدهيد تا عمليات كاملاً انجام شود.


يك حساب Administrator بسازيد، نام كامپيوتر را وارد كنيد و تنظيمات پيش‌فرض Windows Protation را بپذيريد، تاريخ و زمان را تنظيم كنيد و روي Start كليك كنيد. بعد از آن‌كه ويستا بالا آمد، كمي به آن زمان بدهيد تا ساير نرم‌افزارهاي مورد نياز نيز نصب شود. بعد از آن نرم‌افزارهاي ضد‌ويروس و ضد‌جاسوس‌افزار سازگار با ويستا را نصب كنيد.

پيكر بندي و مديريت

حال هرگاه كه كامپيوتر بوت مي‌شود، منويي روبه‌روي خود خواهيد ديد كه از شما خواهد پرسيد كه كدام سيستم‌عامل براي فراخواني انتخاب شود. البته يكي از گزينه‌ها با نام Microsoft Windows Vista و ديگري Earlier Version Of Windows نام دارد كه با كليك روي آن اكس‌پي بالا مي‌آيد. اگر مي‌خواهيد در هنگام بوت شدن اختيارات بيشتري داشته باشيد، هنگامي كه Microsoft Windows Vista را انتخاب كرده‌ايد، كليد F8 را بزنيد تا امكاناتي چون Last Known Good Configuration ،Safe Mode و ... در اختيارتان قرار بدهد.

يكي از مشكلات رايج بسياري از كاربران در هنگام كار با مديا پلير، پخش DVD توسط اين نرم‌افزار است. به طوري كه همين مسئله يكي از عوامل عمده جايگزين شدن نرم‌افزار ديگر به جاي مديا‌پلير است.

براي آن‌كه بتوانيد با مديا‌پلير DVD تماشا كنيد، بايد ابتدا يك رمزگشاي DVD روي مديا‌پلير نصب كنيد كه به طور استاندارد چنين رمزگشايي در ويندوز اكس‌پي نصب نشده است.

بسياري از كارت‌هاي ويديو پخش‌كننده‌هاي DVD به همراه نوعي نرم‌افزارهاي OEM ارائه مي‌شوند كه مي‌توان از آن‌ها در جهت رفع مشكل به وجود آمده استفاده كرد. اين امكان نيز وجود دارد كه نرم‌افزارهاي رمزگشايي را از وب‌سايت‌هايي نظير www.cyberlink.com يا www.sonic.com دانلود نماييد.

البته كاربران ويندوز ويستا با چنين مشكلي برخورد نخواهند كرد. چون تمام فايل‌هاي مورد نياز براي رمزگشايي DVD در اين نسخه از ويندوز قرار دارد. البته بايد گفت كه در نهايت تعجب، باز هم تمام نسخه‌هاي ويستا از اين قابليت برخوردار نيستند و تنها كاربران نسخه‌هاي Home Premium و Ultimute مي‌توانند لذت ديدن يك DVD را با مديا‌پلير تجربه كنند. بنابراين اگر از نسخه ‌Home Basic يا ساير نسخه‌هاي ويستا استفاده مي‌كنيد، بهترين كار آن است كه به دنبال يك پخش‌كننده ديگر بگرديد.

اما در بعضي مواقع اين امكان وجود دارد كه مشكلات به وجود آمده ارتباط چنداني به مديا‌پلير نداشته باشد. به طور مثال گاهي رنگ‌هاي كليپ به درستي نمايش داده نمي‌شوند و تداخل زيادي بين رنگ‌هاي آبي و سبز به وجود مي‌آيد و اگر كليپي كه مشغول ديدن آن هستيد دانلود شده است، اين كه فايل معيوب باشد، بسيار عادي و طبيعي است.

اما در اغلب مواقع مشكلات مربوط به كامپيوتر شما مي‌شود. پس بد نيست نگاهي به تنظيمات كارت گرافيك و نصب آن بيندازيد. براي اين كار از نرم‌افزار كمكي كه معمولاً به همراه كارت گرافيك عرضه شده است، استفاده كنيد و به دنبال بخشي براي انجام تنظيمات پخش ويديو بگيريد.

شکل (1)

البته راه ديگري نيز هست، اگر از ويندوز اكس‌پي استفاده مي‌كنيد، روي دسكتاپ راست‌كليك كنيد و Properties را انتخاب كنيد.

بعد از پخش Setting برويد و روي Advanced كليك كنيد. به بخش Troubleshoot برويد. با ميله‌ تنظيم كه در اين بخش وجود دارد، مي‌توانيد وضعيت كارآيي كارت گرافيك خود را تنظيم كنيد.

 پخش كليپ در اينترنت‌

ممكن است هنگامي كه در حال ديدن يك كليپ پيوسته ‌(Streamed) از طريق اينترنت هستيد، مشكلي پيش بيايد و نتوانيد ديدن كليپ را ادامه دهيد. اين مسئله تا حد زيادي به كيفيت و سرعت اتصال كامپيوتر شما به اينترنت وابسته است.

شکل (2)

انجام عمليات Buffering قبل از هر چيز براي پخش فيلم انجام مي‌گردد كه بايد به خوبي انجام گيرد. اما Buffering به چه معني است.

قبل از آن‌كه مديا‌پلير اقدام به پخش كليپ كند، بخش كوچكي از كليپ را دانلود مي‌كند و بعد از آن اقدام به پخش كليپ مي‌كند.

اين كار براي اين صورت مي‌گيرد كه هنگام پخش فيلم وقفه‌اي پيش نيايد.

در مدياپلير اين امكان وجود دارد تا مقدار حجم Buffer را تغيير دهيد تا بسته به شرايط اتصال اينترنتي شما پخش كليپ بهتر و نرم‌تر صورت بگيرد.

براي انجام اين كار از منوي Tools گزينه Options را انتخاب كنيد و به بخش Perfornance برويد.

در بخش Networkگزينه Buffer را انتخاب و مقدار زماني كه مي‌خواهيد قبل از پخش كليپ Buffer صورت بگيرد را معين كنيد.

راهنماي تصويري‌

شکل (3)

1- هنگامي كه مي‌خواهيد برخي از فايل‌هاي ويژه را با مديا‌پلير باز‌كنيد، نرم‌افزار سعي مي‌كند به طور خودكار كدك‌هاي (Codecs) آن را از وب‌سايت دانلود كند.

اگر به هر دليلي اين عمل صورت نمي‌گيرد، مي‌توانيد براي رفع اين مشكل برنامه ‌Codec Installation Package را از وب‌سايت www.microsoft.com /downloads دريافت نمايد.

2- اگر در هنگام كار با مدياپلير با حجم صدا به مشكل برخورديد. به آدرس زير برويد:
View> Enhancements> cross Fading and Auto volume Levelling سپس روي Turn on Auto volume leveling  كليك كنيد.

3- مي‌توانيد ابزارهاي مفيدي را در وب‌سايت www.arsoft.nl/artfixer براي مديريت بهتر ليست‌هاي پخش و آلبوم‌ها پيدا كنيد.

اجزاي تشكيل‌دهنده فناوري سنترينو

شايد بگوييد اين كه حرف تازه‌اي نيست و ما هزاران بار در جاهاي مختلف آن را خوانده‌ايم مثل شماره 25 هفته‌نامه خودتان! قبول داريم كه مجلات مختلف به روش‌هاي گوناگون به بررسي اين فناوري پرداخته‌اند. با اين وجود، مهم‌ترين نكته براي درك بهتر فناوري سنترينو، شناخت اجزاي اصلي اين فناوري كارآمد است. پس براي آن‌كه بتوانيم راحت‌تر وارد بحث‌ شويم، در ابتدا به بررسي اجزاي اين فناوري مي‌پردازيم.

در مجموع وجود سه قطعه در ساختار يك نوت‌بوك امكان درج لوگوي (آرم تجاري) سنترينو را به شركت سازنده آن نوت‌بوك مي‌دهد و در صورت عدم وجود هر يك از  اين اجزا، محصول مورد نظر از فناوري سنترينو پشتيباني نمي‌كند. اين سه بخش كه به عنوان اجزاي اصلي فناوري سنترينو شناخته مي‌شوند، عبارتند از: پردازنده موبايل شركت اينتل، چيپ‌ست و كارت شبكه بي‌سيم.

اهداف ارائه سنترينو

به طور كلي فناوري سنترينو يك سكوي توسعه‌دهنده در كامپيوتر‌هاي همراه است كه حدود چهار سال پيش توسط شركت اينتل معرفي شد. اين فناوري كه مجموعاً از سه بخش (همان‌طور كه گفته شد) تشكيل شده است، چهار هدف مهم را دنبال مي‌كند كه عبارتند از:

- افزايش عمر باتري‌
- ‌امكان ارتباط آسان با شبكه‌هاي بي‌سيم از طريق كارت شبكه پيشرفته مجتمع در دستگاه‌
- ‌افزايش قدرت پردازشي با صرف توان كمتر 
- ‌هماهنگي بيشتر بين قطعات و افزايش ماندگاري (Stability) دستگاه‌

نسخه‌هاي مختلف سكوي سنترينو

شركت اينتل از سال 2003 تاكنون چهار نسخه از فناوري پيشرفته سنترينو را براي كامپيوتر‌هاي همراه عرضه كرده ‌است كه در هر يك، نسل جديدي از قطعات سخت‌افزاري مانند پردازنده، چيپ‌ست و كارت شبكه بي‌سيم به كار رفته است. البته اگر كمي صبر كنيد تا مدتي ديگر (سال 2008) نسخه پنجم اين فناوري هم وارد بازار مي‌شود تا اينتل مقابل رقيب خود (AMD) با دستاني پر ظاهر شود.

در مجموع شركت اينتل نام‌هاي خاصي را براي هر يك از نسخه‌هاي اين فناوري انتخاب كرده است تا با اين روش تغييرات ايجاد شده در فناوري  سنترينو را بهتر به نمايش بگذارد. اين نام‌ها كه بيشتر بر اساس مكان‌هاي خاصي نام‌گذاري شده‌اند به ترتيب شامل موارد ذيل هستند:

سكوي Carmel
سكوي Sonoma
سكوي Napa
سكوي Santa Rosa 
سكوي Montevina 

سكوي Carmel

اين سكو اولين نسل از فناوري سنترينو بود كه توسط شركت اينتل در ماه مارس سال 2003 به بازار عرضه شد. در اين نسل از فناوري سنترينو كه به عنوان اولين تجربه اينتل در ارائه فناوري مربوط به كامپيوتر‌هاي همراه شناخته مي‌شد، از سه بخش بنياني اين فناوري براي نخستين بار استفاده شد.

اين سه بخش كه امروزه در سكو‌هاي ديگر فناوري سنترينو به كار مي‌رود (البته با قطعات سخت‌افزاري متفاوت) شامل موارد زير است:

- ‌پردازنده Pentium M با كد رمز Banias و Dothan (فركانس مسير FSB در اين نوع پردازنده چهارصد مگاهرتز)

- ‌چيپ‌ست سري 855 با كد رمز Odem و Montana (اين چيپ‌ست مجهز به پردازنده گرافيكي Extreme Graphic2 بود و از حافظه DDR266/333 پشتيباني مي‌كرد.)

- ‌كارت شبكه بي‌سيم سري 2100 و 2200 با كد رمز Calexico و Calexico2 (كارت شبكه 2100 از استاندارد IEEE802.11b پشيباني مي‌كند.)

تصوير 1	تصوير 2

به طور كلي بسياري از كاربران و كارشناسان در زمان ارائه اين سكو، از اينتل انتقاد‌هاي فراواني كردند؛ زيرا در زماني كه شركت‌هاي بزرگي مانند Bordcam نسخه جديد كارت شبكه را با استاندارد IEEE 802.11g ارائه كرده‌اند، شركت اينتل از كارت‌هاي شبكه بي‌سيم با استاندارد 208.11b استفاده كرده است.

درست بعد از اين موضوع كارشناسان شركت اينتل در يك مصاحبه خبري اعلام كردند كه اين شركت از محصولاتي كه هنوز از لحاظ فني تأييديه دريافت نكرده‌اند در سكوي Carmel استفاده نخواهد كرد.

اما اين موضوع به اينجا ختم نشد و در اوايل سال 2004 با ارائه نسخه نهايي استاندارد IEEE802.11g اينتل نسخه جديدي از كارت شبكه بي‌سيم را با نام 2200BG در سكوي Carmel استفاده كرد.

اين كارت شبكه كه به عنوان جانشين سري 2100 شناخته مي‌شد، با كد رمز Calexico2 به بازار عرضه شد و از قابليت‌هاي ارتباطي مناسبي برخوردار بود.

درست در همين زمان شركت اينتل تغيير ديگري را در سكوي ‌Carmel ايجاد كرد. در اين تغيير مهندسان اين شركت پردازنده جديد Dothan را جايگزين پردازنده‌هاي سري Banias كردند تا با اين روش باعث افزايش كارايي و كاهش مصرف انرژي در اين سكوي توسعه‌دهنده شوند.

در اين ميان يك كمبود تا حدود زيادي كاربران نسخه نخست اين سكو را آزار مي‌داد و اين مشكل، عدم پشتيباني اين چيپ‌ست از كارت گرافيكي غيرمجتمع بود، كه سازندگان نوت‌بوك را مجبور به استفاده از كارت‌هاي مجتمع ‌كرده بود.

تصوير 3

براي اين منظور شركت اينتل دو نسخه جديد از چيپ‌ست‌هاي سري 855 را با نام 855GME و 855PME به ‌بازار عرضه كرد تا مشكل عدم پشتيباني از پردازنده گرافيكي غير مجتمع در چيپ‌ست‌هاي 855 حل شود.

با ارائه اين سكو بسياري از سازندگان نوت‌بوك توانستند محصولاتي مناسب‌تر را از لحظه طراحي و قابليت‌ها به بازار عرضه كنند و تا حدودي وزن نوت‌بوك را به علت حذف خنك‌كننده‌هاي بزرگ و سنگين كاهش دهند.

به طور كلي سكوي Carmel اولين تجربه موفق اينتل در ارائه يك فناوري جديد بود كه امكان دست‌يابي به عمر باتري چهار تا پنج ساعت را با وجود يك باتري با توان خروجي 48‌‌وات ساعت را به توليدكنندگان نوت‌بوك داد.

سكوي Sonoma

حدود دو سال بعد از ارائه نسخه اول (Carmel)، شركت اينتل نسخه دوم اين فناوري را در ماه ژانويه سال 2005‌ با نام Sonoma به بازار عرضه كرد. اين نسخه از فناوري سنتريو كه به عنوان دومين تلاش گسترده اينتل براي توسعه سكوهاي كامپيوتر قابل حمل شناخته مي‌شود، همانند برادر بزرگ‌تر خود، از سه بخش اصلي فناوري سنترينو بهره مي‌برد كه به ترتيب شامل موارد ذيل است:

- پردازنده Pentium M  با كد رمز Dothan (فركانس مسير FSB در اين نوع پردازنده 533 مگاهرتز)

- چيپ‌ست سري 915 با كد رمز Alviso (اين چيپ‌ست مجهز به پردازنده گرافيكي GMA900 است و از حافظه‌هاي DDR2 533 پشتيباني مي‌كند.)

- كارت شبكه بي‌سيم سري 2200 و 2190ABG با كد رمز Calexico2

در اين سكوي توسعه‌دهنده اينتل با استفاده از چيپ‌ست 915 كه شباهت زيادي به چيپ‌ست محصولات دسكتاپ داشت، امكان استفاده از رابط PCI-E ،SATA ، DDR2 و كارت صداي پيشرفته را فراهم ساخت تا براي اولين بار سازند‌گان كامپيوتر‌هاي قابل حمل بتوانند محصولاتي به بازار ارائه كنند كه از اكثر قابليت‌هاي يك دسكتاپ برخوردار باشد.

البته با آن كه ارائه اين سكو توانست امكان استفاده از كارت‌هاي گرافيكي PCI-E و پردازنده جديد سري Dothan را فراهم كند. اما در عوض تا حدودي عمر باتري در اين سكو نسبت به نسخه قبلي خود كاهش يافت.

به طور كلي عمر باتري در سكوي Sonoma با وجود يك باتري 53 واتي در حدود 5/3 تا 5/4 ساعت است كه اين مقدار در حدود پانزده درصد كمتر از سكوي Carmel با يك باتري 48 واتي است. شايان ذكر است شركت اينتل از يك آرم تجاري مشترك در دو سكوي Sonoma و ‌Carmel استفاده كرده است كه در تصوير وسط صفحه آن را مشاهده مي‌كنيد.

سكوي Napa

يك سال بعد از ارائه سكوي Sonoma، شركت اينتل نسل سوم سكوي‌هاي مبتني بر فناوري Centrino را با نامNapa معرفي كرد. اين سكو كه به عنوان بزرگ‌ترين تحول دنياي موبايل شناخته شد، توانست تا حدود زيادي روِياي كارشناسان شركت اينتل را به واقعيت تبديل كند.

در مجموع عرضه اين سكو به قدري مؤثر بود كه ‌مي‌توان موفقيت كنوني شركت اينتل را در پردازنده‌هاي دسكتاپ وابسته به اين سكو دانست. شركت اينتل در ابتدا از پردازنده‌هاي سري Core Solo و Core Duo در سكوي Napa  استفاده نمود، اما بعد از مدتي در تاريخ 27 جولاي  اين شركت نسل جديد پردازنده‌هاي خود را با نام Core 2 Duoوارد بازار كرد تا با اين كار Napa را به يك سكوي كامل و قدرتمند براي كاربرد‌هاي امروزي تبديل كند.

تصوير 4- سوکت P

به طور كلي شركت اينتل دو نسخه از سكوي NAPA را با آرم تجاري مختلف عرضه كرد كه در نسخه اول تنها از پردازنده‌هاي Core solo بهره برد، اما در نسخه دوم اين سكو پردازنده‌هاي تك‌هسته‌اي (Core Solo) جاي خود را به پردازنده‌هاي Core Duo و Core 2 Duo دادند. در مجموع سكوي Napa شامل سه بخش كلي است كه در ادامه به آن اشاره مي‌كنيم.

- پردازنده‌هاي سري Core Solo ،Core Duo (با نام رمز Yonah) و Core 2 Duo با كد رمز Merom (فركانس مسير FSB در اين نوع پردازنده 667 مگاهرتز)

- چيپ‌ست سري 945 با كد رمز Calistoga (اين چيپ‌ست به پردازنده گرافيكي GMA950 مجهز است و از حافظه‌هاي DDR2 533/667 پشتيباني مي‌كند)

- كارت شبكه بي‌سيم سري 3945ABG با كد رمز Golan

اشاره: در صورتي كه كامپيوتر همراه شما مجهز به پردازنده تك‌هسته‌اي باشد، روي آن تصوير 1 (لوگوي جديد Centrino) و در صورتي كه مجهز به يكي از پردازنده‌هاي دوهسته‌اي Core Duo و Core 2 Duo باشد، تصوير 2 روي آن ثبت خواهد شد (آرم تجاري Centrino Duo)

سكوي Santa Rosa

سكوي Santa Rosa آخرين محصول اينتل است كه در تاريخ 9 مي 2007 وارد بازار شد. اين سكو كه عمري بيش از سه ماه ندارد، به عنوان نسخه تكميل شده Napa شناخته مي‌شود.

در اين سكو فركانس مسير FSB از 667 مگاهرتز به 800 مگاهرتز افزايش يافته و چيپ‌‌ست 945 جاي خود را به چيپ ست 965 داده است. علاوه بر اين، موارد شركت اينتل از پل جنوبي ICH8M براي كنترل پورت‌هاي خروجي و ورودي استفاده كرد تا امكان مديريت بهتر وسايل بيشتر را به نوت‌بوك‌هاي مبتني بر اين سكو بدهد.

غير از  موارد گفته شده شركت اينتل تغييراتي در ساختار آرم تجاري اين سكو توسعه دهنده انجام داده است كه  از ميان آن‌‌ها مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:

- حذف نماد قرمز و آبي سنترينو
- تغيير رنگ و فونت Centrino 
-  اضافه كردن واژه (Pro تصوير 3)

‌جز موارد فوق، شركت اينتل تغييرات فناوري نسبتاً  كاملي را در سكوي Santa Rosa به وجود آورده است كه بعد از معرفي اجمالي سكو‌هاي توسعه‌دهنده به بررسي آن مي‌پردازيم.

سكوي Santa Rosa در يك مورد با نسخه قبلي خود هماهنگي دارد و آن، وجود سه بخش كلي ثابت در ساختار اين سكو است كه آن را همانند ديگر در رده فناوري سنترينو قرار داده است. اين سه بخش به ترتيب شامل موارد زير مي‌شوند:

1- پردازنده‌هاي نسل دوم سري Core 2 Duo با كد رمز Merom (مسير FSB در اين نوع پردازنده هشتصد مگاهرتز و روي سوكت P نصب مي‌شود.) (تصوير4)

2- چيپ‌ست سري 965 با كد رمز Crestline (اين چيپ‌ست مجهز به پردازنده گرافيكي GMA X3100 است و از حافظه‌هاي DDR2 533 و DDR2 667 نوع SODIMM پشتيباني مي‌كند.)

3- كارت شبكه بي‌سيم سري 4965AGN با كد رمز Kedron با قابليت پشتيباني از استاندارد IEEE 802.11 a/b/g/n (سرعت انتقال اطلاعات در  اين كارت شبكه در استاندارد n حدود پنج برابر سريع‌تر از استاندارد‌هاي ديگر است كه اين مسئله امكان ارتباط سريع و كم دردسر اين فناوري را با انواع شبكه ميسر مي‌سازد.)

سكوي Montevina

Montevina، پنجمين سكوي اينتل كه قرار است در نيمه دوم سال 2008 وارد بازار شود. اين سكو از نسل آينده پردازنده‌هاي شركت اينتل پشتيباني مي‌كند و براي اولين بار امكان استفاده از حافظه DDR3 را در كامپيوتر همراه ممكن مي‌سازد. علاوه بر اين، در اين نسخه از فناوري سنترينو كارت شبكه بي‌سيم توسعه فراواني يافته است و امكان ارتباط به شبكه پيشرفته نسل HSDPA را دارد.

در مجموع اطلاعات كاملي در مورد قابليت‌ها و امكانات اين سكو ارائه نشده است و تنها اطلاعات موجود در مورد اجزاي تشكيل دهنده اين سكو محدود به سايت‌هاي خاصي مي‌شوند. با اين وجود (بنا به اطلاعات اين سايت‌هاي معتبر) اطلاعات كلي سكوي Montevina به شرح زير است:

1- پردازنده‌هاي نسل 45 نانومتري با كد رمز Penryn (اين نوع پردازنده مجهز به فناوري SSE4 است وحداكثر تواني در حدود 29 وات را مصرف مي‌كند.)

2- چيپ‌ست با كد رمز Cantiga (پردازنده گرافيكي توسعه يافته اين چيپ‌ست با فركانس كاري 475 مگاهرتز و مجهز به ده لوله پردازشي است. همچنين در اين چيپ‌ست فركانس مسير FSB به 1066 افزايش يافته است و از پل جنوبي ICH9M براي مديريت پورت‌ها و رابط‌ها استفاده مي‌شود. به گفته كارشناسان اينتل، اين چيپ‌ست از حافظه DDR3 800 پشتيباني خواهد كرد.)

3- كارت شبكه بي‌سيم با نام Shiloh با قابليت پشتيباني از شبكه WIMAX (استاندارد 802.16) و HSDPA (شبكه موبايل نسل 5/3)

اشاره: بارزترين تفاوت ميان پردازنده‌هاي نسل آينده شركت اينتل (Penryn) با پردازنده 65 نانومتري سري Merom  در ميزان مصرف و فناوري‌هاي موجود در آن است.

در مجموع يك پردازنده سري Penryn حداكثر تواني در حدود 29 وات را مصرف مي‌كند. در صورتي كه يك پردازنده سري Merom با فناوري TDP يا Thermal Design Power تواني در حدود‌ ‌ 34 وات را مصرف مي‌كند.

علاوه بر اين، وجود فناوري پيشرفته SSE4 در پردازنده 45 نانومتري (Penryn) موجب افزايش كارايي اين پردازنده در برنامه‌هاي مبتني بر اين فناوري شده است؛ زيرا اين نوع فناوري مجهز به 47 دستورالعمل كاربردي جديد است كه در بسياري از موارد باعث افزايش كارايي هشت تا ده درصدي پردازنده مي‌شود.