در اولين گام شايد با اين پرسش روبه‌رو شويد كه كدام راه مناسب‌تر است: اين‌كه يك پي‌سي جديد بخريد كه در آن ويستا نصب شده باشد يا اين‌كه سيستم‌عامل پي‌سي كنوني خود را به ويستا ارتقا دهيد. پاسخ به اين سؤال البته آسان نخواهد بود.

در پاسخ به اين سؤال بايد گفت كه اگر پي‌سي شما از لحاظ سخت‌افزاري قابليت پشتيباني از ويستا را ندارد، راهي جز خريد يك پي‌سي جديد با مقدار رم كافي، فضاي مناسب هاردديسك، يك كارت گرافيك مناسب و از همه مهم‌تر، يك پردازنده پرسرعت كه بتواند از ويستا پشتيباني كند، نخواهيد داشت؛ كه البته اين‌كار تا حدي برايتان گران تمام مي‌شود.

اگر هم تمايل نداريد اين‌كار را انجام دهيد، بهترين كار قبل از شروع به نصب ويستا اين ‌است كه از حداقل نيازمندي‌هاي سخت‌افزاري اين سيستم‌عامل اطلاع پيدا كنيد و آن‌ را با پي‌سي خود مقايسه كنيد تا بدانيد كه امكان نصب ويستا روي پي‌سي كنوني شما وجود دارد يا نه.

براي اين‌كار سري به سايت مايكروسافت نشاني (www.microsoft.com/windowsvista/getready/capable.mspx) بزنيد كه كمك زيادي در اين زمينه به شما خواهد كرد. البته هنگام مطالعه اين بخش، اگر ديديد كه مثلاً مايكروسافت در بخشي گفته است كه پي‌سي شما بايد حداقل 512 مگابايت رم داشته باشد، اين به‌معني ايده‌آل بودن اين مقدار رم نيست و شما براي اين‌كه  بتوانيد به خوبي از كار با ويستا لذت ببريد، بايد حداقل يك تا دو گيگابايت رم در اختيار داشته باشيد.

بهترين كار قبل از نصب ويستا، براي آن‌كه از سازگاري اين ويندوز با پي‌سي خود اطمينان حاصل كنيد، دريافت برنامه windows vista upgrade Advisor نشاني اين برنامه در آدرس (www.mirosoft.com/windowsvista/getready/upgradeadvisor/default.mspx) است. اين برنامه با بررسي شرايط پي‌سي شما اعم از سخت‌افزاري و نرم‌افزاري براي تصميم‌گيري درست‌تر در مورد نصب ويستا به شما كمك خواهد كرد.


به‌نظر مي‌رسد بعد از آن‌كه توانستيد اطلاعات لازم را در مورد سازگاري پي‌سي خود با ويستا دريافت كنيد، بايد كمي حساب و كتاب كنيد تا ببينيد از لحاظ مالي چقدر بايد هزينه كنيد تا به ويستا برسيد. به‌طور مثال، اگر مقدار رم شما كم است، چه مقدار بايد هزينه كنيد تا به مقدار رم مناسب برسيد. از اين گذشته، بهاي هر نسخه از ويندوز ويستا را هم بايد با اين هزينه‌ها جمع كنيد.

به‌ طور مثال، نسخه ارتقادهنده به Home premium معادل 159 دلار قيمت دارد. در ‌حالي كه نسخه ارتقادهنده Ultimate معادل 259 دلار قيمت دارد و اگر بخواهيد نسخه كامل هر يك از نگارش‌هاي فوق را تهيه كنيد، براي نگارش كامل Home premium معادل 239 دلار و براي نگارش كامل ultimate معادل 399 دلار بايد پرداخت كنيد.

اگر بخواهيد با استفاده از پي‌سي كنوني خود از ويستا استفاده كنيد، دو انتخاب پيش‌ روي خود خواهيد داشت: تهيه نسخه‌هاي ارتقا‌دهنده ويستا يا نسخه‌هاي كامل‌ (Full version) آن.

بديهي است كه نسخه‌هاي ارتقادهنده به ويستا، ارزان‌ترند و در نگاه اول خريد آن‌ها اقتصادي‌تر به‌نظر مي‌رسد، اما اين مسئله معايب گوناگوني نيز در پي دارد: اول اين‌كه، تمام كاربران نمي‌توانند از اين نسخه‌ها استفاده كنند. تنها كاربراني كه پي‌سي آن‌ها از سيستم‌عامل‌هاي اكس‌پي يا 2000 استفاده مي‌كنند، مي‌توانند از اين نسخه‌ها استفاده كنند و كاربران ساير نسخه‌هاي ويندوز ناچار به خريد نسخه‌ كامل ويستا هستند.

ديگر اين‌كه، هر زمان كه بخواهيد، به هر دليلي مجدداً اين نسخه از ويستا را نصب كنيد، برنامه قبل از آن از شما وجود اكس‌پي يا 2000 را طلب مي‌كند. به‌ عبارت ديگر، براي هر بار نصب ويستا بايد ابتدا اكس‌پي يا 2000 را نصب كنيد و بعد آن‌ها را به ويستا ارتقا دهيد. بنابراين اگر به‌ هر دليلي سي‌دي  نصب اكس‌پي يا 2000 را از دست بدهيد، خود‌به‌خود ويستا را نيز از دست داده‌ايد.

نكته ديگر آن‌كه، ممكن است در استفاده از اين نسخه‌ها مسائل پيش‌بيني نشدهِ بيشتري رخ دهد كه استفاده از آن‌ها را دشوارتر كند. بد نيست به سايت www.windows secrets.com سري بزنيد كه در آن مي‌توانيد اطلاعات زيادي از يافته‌ها و مشكلات كاربران ويندوز بيابيد.

دو روش پايه براي نصب ويستا پيش ‌رو خواهيم داشت: نصب از ابتدا و ارتقاي درجا ‌(in-place upgrade). با استفاده از روش ارتقاي درجا، ويندوز ويستا مستقيماً روي نسخه قبلي ويندوز نصب خواهد شد. به‌عبارت ديگر، نسخه‌ قديمي به ويستا ارتقا داده خواهد شد. بديهي است كه در اين روش تمام فايل‌ها و برنامه‌ها و تنظيمات شما محفوظ مي‌مانند. مي‌توان گفت كه اين روش ساده‌تر از ديگري است.

روش ديگر، نصب ويستا از ابتدا است. در اين روش لازم است ابتدا از داده‌هاي مهم هاردديسك پشتيبان بگيريد و بعد از پاك كردن كامل نسخه‌ قبلي ويندوز، نسخه جديد را به‌ صورت كاملاً مستقل و تر‌و‌تازه روي پي‌سي خود نصب كنيد و سپس داده‌هايي كه از آن‌ها پشتيبان گرفته‌ايد را به پي‌سي منتقل كنيد. البته بديهي است كه در اين روش بايد تمام برنامه‌هاي كاربردي خود را مجدداً نصب كنيد.

مي‌توان گفت كه بسته‌ به اين‌كه از چه نسخه‌اي از اكس‌پي استفاده مي‌كنيد و قصد ارتقا به چه نسخه‌اي از ويستا را داريد، قادر نخواهيد بود يك ارتقاي كامل را انجام بدهيد؛ چرا‌كه در هنگام انجام عمليات نصب، ويستا نسخه حال حاضر اكس‌پي شما را بررسي مي‌كند و آن‌ را با نسخه‌اي از ويستا كه مي‌خواهيد از آن استفاده كنيد مقايسه مي‌كند و تنها با شرايط خاصي به شما امكان خواهد داد اين ارتقا را انجام دهيد. در غير اين‌صورت، نمي‌توانيد از روش ارتقاي درجا براي نصب ويستا استفاده كنيد.

به بيان روشن‌تر، شايد بتوان گفت كه بهترين راه تهيه همان نسخه‌هاي كامل ويستا و استفاده از روش نصب از ابتدا خواهد بود؛ با اين‌كه در برخي از پي‌سي‌ها استفاده از دو روش نيز كاملاً مهيا خواهد بود. حال اجازه دهيد تصور كنيم كه شما به ‌قدري خوش‌شانس باشيد كه بتوانيد از هر دو روش براي نصب ويستا استفاده كنيد. كدام روش را بايد  انتخاب كرد؟ كدام روش بهتر است؟

مسلماً روش ارتقاي درجا بسيار آسان‌تر است. چون در اين روش تمام فايل‌ها، برنامه‌ها و تنظيماتي كه در سيستم‌عامل قبلي خود صورت داده‌ايد، به ‌قوت خود باقي خواهند ماند و بنابراين احتياجي به تهيه بك‌آپ از فايل‌ها و بازگرداني مجدد آن‌ها بعد از نصب نسخه‌ جديد ويندوز به پي‌سي نخواهد بود.

با اين همه، مسئله مهم آن است كه هميشه راه‌ آسان، راه بهتر نخواهد بود. استفاده از يك سيستم‌عامل براي چند سال به‌سبب آن‌كه نرم‌افزارهاي متعددي روي آن نصب مي‌شوند و استفاده‌هاي گوناگوني از آن‌ مي‌شود و باعث حجيم شدن ويندوز و در نهايت كند شدن و پايين‌ آمدن كارايي آن مي‌گردد. هنگامي كه اين سيستم‌عامل را ارتقا مي‌دهيد، تمام اين نقيصه‌ها عيناً به سيستم‌عامل جديد، يعني ويستا منتقل مي‌گردند. بنابراين نتيجه قابل قبولي از اين‌كار نخواهيد گرفت.

در مورد نصب از ابتدا نيز بايد گفت: با آن‌كه نقايص روش فوق را ندارد، معايب خاصي دارد: از جمله بك‌آپ‌گيري از داده‌ها و نصب مجدد تمام برنامه‌هاي كاربردي بعد از نصب ويستا از جمله معايب اين‌كار است. جدول 1 گزينه‌هاي موجود براي ارتقا به ويستا از نسخه‌هاي مختلف اكس‌پي را نمايش مي‌دهد.

اولين و مهم‌ترين كاري كه قبل از انجام هر كاري بايد انجام دهيد، بك‌آپ‌گيري از تمام داده‌هاي مهم و حياتي پي‌سي فعلي است. چون وقتي كه ويستا را به‌ طور مستقل نصب مي‌كنيد، فايل‌هاي اصلي سيستم‌عامل نيز پاك مي‌شوند و ديگر معلوم نيست كه بتوانيد به ‌تمامي داده‌هاي خود روي هاردديسك دسترسي داشته باشيد.

چگونه بك‌آپ بگيريم؟

راه‌هاي متعددي براي بك‌آپ‌گيري پيش‌رو داريد. اگر CD رايتر يا DVD رايتر داريد، مي‌توانيد فايل‌هاي خود را روي CD يا DVD منتقل كنيد. اگر پي‌سي شما از طريق شبكه با پي‌سي ديگري در ارتباط است، مي‌توانيد فايل‌هاي مهم خود را به آن پي‌سي منتقل كنيد. اگر فايل‌هاي شما حجم خيلي زيادي ندارند، شايد استفاده از حافظه فلش كارتان را راه بيندازد.

راه حل مناسب ديگر، خريد يك هاردديسك بيرونيِ مبتني‌بر پورت USB است. با مبلغي در حدود دويست دلار يا كمتر مي‌توانيد هاردديسكي با فضاي چهارصد تا پانصد گيگابايت تهيه كنيد كه با در اختيار داشتن اين حجم از فضا، بعيد است چيزي باقي بماند و نتوانيد از آن كپي پشتيبان تهيه كنيد. كار با اين هارددرايوها نيز بسيار آسان است. كافي ‌است آن‌ها را به پورت USB متصل كنيد تا سيستم‌عامل آن‌ها را شناسايي كند. داده‌ها را روي آن كپي كنيد و بعد از نصب ويستا، دوباره آ‌ن‌ها را به پي‌سي خود منتقل نماييد.

همچنين اطمينان حاصل كنيد كه نسخه‌ اصلي تمام برنامه‌هاي نصب‌شده در ويندوز را در اختيار داريد؛ چرا كه بعد از نصب ويستا، بايد مجدداً تمام آن‌ها را نصب كنيد. ياد‌آوري مي‌كنيم كه بعد از نصب، تمام تنظيمات به‌حالت پيش‌فرض باز مي‌گردند. بنابراين بعد از نصب بايد دوباره تمامي تنظيمات مورد نياز را در ويندوز اعمال كنيد.

با در نظر گرفتن تمامي تمهيدات فوق باز هم ممكن است مسئله‌اي از قلم بيفتد. پيشنهاد مي‌شود از نرم‌افزار PCMOVER قابل دريافت از آدرس www.laplink.com/pcmover براي اطمينان از سلامت عمليات انتقال به سيستم‌عامل جديد استفاده كنيد.

اين برنامه با بك‌آپ‌گيري از تمام فايل‌ها، نرم‌افزارها و تنظيمات ويندوز شما امكان مهاجرت آسان به سيستم‌عامل جديد را براي شما فراهم مي‌كند. از اين برنامه مي‌توان براي انتقال تمامي داده‌ها از يك پي‌سي قديمي به يك پي‌سي جديد نيز استفاده كرد.

در همين راستا مايكروسافت نيز برنامه ديگري با عنوان windows Easy Transfer را توليد كرده است كه مشابه با برنامه قبل مي‌تواند به كاربر براي نقل‌و انتقال داده كمك كند. اين برنامه از آدرس زير قابل دريافت است:www.microsoft.com/windowsvista/features/forhome/easytransfer.mspx.

شروع نصب

شکل1- پنجره ساده ابتدايي نصب

بعد از آن‌كه از داده‌هاي حياتي پي‌سي خود بك‌آپ گرفتيد، وارد مرحله نصب ويندوز مي‌شويد.

قبل از آغاز كار، تمام برنامه‌هاي ضد‌ويروس، ضد‌جاسوس‌افزار يا برنامه‌هاي ديواره‌هاي آتش را غير‌فعال كنيد. (شكل 1)

DVD ويندوز ويستا را درون درايو مربوط قرار دهيد، عمليات نصب به‌ صورت خودكار آغاز مي‌شود. اولين نمايي كه پيش روي خود خواهيد ديد، بسيار ساده است.

بايد زبان مورد نظر خود را انتخاب كنيد، زبان و فرمت پول رايج و صفحه كليد را نيز در همين هنگام بايد مشخص كنيد و سپس روي Install Now كليك كنيد.

قبل از آن اجازه دهيد ويستا براي دريافت آخرينpatch هاي ارائه شده به اينترنت متصل شود تا كاملاً بروز شود. شماره سريال را وارد كنيد و با EULA يا End User Licence Agreement  موافقت كنيد.

بعد از پنجره ?Which type of installation do you want (شكل 2) بايد يكي از دو گزينه Upgrade يا ‌(Custom advanced) را انتخاب كنيد.

البته با توجه به شرايطي كه قبلا‌ً به آن اشاره شد، ممكن است گزينه upgrade غير‌فعال شده باشد. براي آن‌كه بتوانيد يك نصب كامل را انجام دهيد، گزينه custom advanced  را انتخاب كنيد.

بعد از آن‌ وارد پنجره ?where do you want to install windows خواهيد شد كه از شما مي‌خواهد مشخص كنيد كه مي‌خواهيد ويستا را در كجا نصب كنيد (شكل 3)

كليد كوچكي در قسمت سمت راست پايين قرار دارد كه با نام Drive options advanced قابل شناسايي است. روي آن كليك كنيد، اگر مي‌خواهيد مسير نصب ويندوز را مديريت كنيد. همچنين در اين بخش امكان مديريت كامل هاردديسك، مثلاً ساخت يك درايو جديد نيز يا فرمت ديسك وجود دارد.

لازم به ذكر است كه براي نصب  ويستا از ابتدا و به صورت كامل، فرمت كردن تمام هاردديسك ايده بدي نخواهد بود؛ چراكه مطمئن خواهيد شد هيچ فايلي از نسخه‌ قبلي ويندوز بر جا نمانده است. بعد از آن‌كه در اين قسمت كارتان تمام شد، روي NEXT كليك كنيد. حال زمان آن است كه يك ليوان چاي يا قهوه بياوريد و راحت پشت ميز بنشينيد تا ويندوز نصب شود. اين مرحله با توجه به شرايط متفاوت بين بيست تا 45 دقيقه به‌طول مي‌انجامد و در حين انجام كار پي‌سي چند بار بوت خواهد شد.

انتقال فايل‌ها و برنامه‌هاي خود

بعد از آن‌كه توانستيد با موفقيت ويستا را نصب كنيد، مي‌توانيد تمام فايل‌ها و داده‌ها را مجدداً به پي‌سي منتقل كنيد و برنامه‌هاي نيازمند نصب را نيز نصب كنيد. البته باز هم مي‌توانيد از PCMover براي سهولت در كارتان استفاده كنيد.

چگونگي ارتقاي درجا

مشابه با انجام عمل نصب كامل، قبل از انجام كاري حتماً از داده‌هاي خود بك‌آپ بگيريد. با اين‌كه در اين روش به فايل‌ها، برنامه‌هاي كاربردي و تنظيمات ويندوز خللي وارد نمي‌شود، باز هم براي جلوگيري از هر‌گونه پشيماني بهتر است از داده‌هاي خود پشتيبان بگيريد.

يك پاك‌سازي مختصر

شکل2- پنجره انتخاب نحوه نصب

به ‌نظر مي‌رسد انجام يك پاكسازي مختصر قبل از عمل ارتقا كار مفيدي باشد. حتماً شما نيز در پي‌سي خود برنامه‌هايي كاربردي داريد كه به دلايل متعددي از جمله قديمي‌‌شدن ديگر از آن‌ها استفاده نمي‌كنيد.

اين برنامه همچنين ممكن است به‌خاطر اين‌كه تاريخ‌گذشته هستند، در كار با ويستا نيز دچار ناسازگاري شوند.

همچنين برنامه‌هاي زيادي نيز در start up سيستم  وجود دارند كه شايد ديگر از آن‌ها استفاده نمي‌كنيد و به همين خاطر بي‌دليل پي‌سي را به خود مشغول كرده‌اند.

پس با غير‌فعال كردن آن‌ها مي‌توانيد كمي در افزايش سرعت پي‌سي مؤثر باشيد، براي دسترسي به فهرست برنامه‌هاي startup بايد System Configutration Utility (يا همان msconfig) را اجرا كنيد.

شکل3- پنجره ?Where do you want to install

براي اين‌كار گزينه Run از منوي start را انتخاب نماييد و در آن msconfig را تايپ كنيد و كليد Enter را بزنيد.

حال به زبانه Startup برويد. فهرست  تمام برنامه‌هاي موجود را روبه‌روي خود خواهيد ديد.

براي غير‌فعال كردن هريك از آن‌ها بايد تيك‌ ‌‌كنار آن‌ را با كليك روي آن برداريد. با اين كار برنامه‌هايي را مشخص خواهيد كرد كه نمي‌خواهيد در start up ويندوز ويستا قرار داشته باشند (شكل 4). البته راه بهتر آن است كه آن‌ها را Uninstall كنيد.

شروع نصب

بعد از آن‌كه پي‌سي خود را از برنامه‌هاي غير‌قابل نياز و اضافه پر كرديد، مراحل نصب را درست مانند مرحله قبل در پيش گيريد؛ با اين تفاوت كه هنگامي كه از شما پرسيده مي‌شود: مي‌خواهيد Upgrade انجام دهيد يا يك نصب سفارشي (custum)، بايد گزينه upgrade را انتخاب كنيد.

بعد از آن ويندوز پي‌سي و محتويات نرم‌افزاري آن را از لحاظ سازگاري با ويستا بررسي مي‌كند. پس از آن‌كه اين كار تمام شد، يك گزارش از بررسي‌هاي خود را به كاربر ارائه خواهد كرد و اگر كاري براي نصب بايد انجام دهيد يا اين‌كه ناسازگاري در پي‌سي شما وجود داشته باشد، در اين گزارش به كاربر ارائه خواهد شد.

گاهي شايد راه‌اندازها (درايورهاي) سخت‌افزارها يا برخي برنامه‌ها با ويستا ناسازگاري داشته باشند كه بعد از نصب ويستا بايد مجدداً آن‌ها را نصب كنيد. ساير مراحل را درست مانند نصب كامل در پيش گيريد.

مسئله مهم و قابل توجه اين‌است كه نبايد به هيچ عنوان هاردديسك خود را فرمت كنيد. چون با اين‌كارتمام تنظيمات قبلي ويندوز، برنامه‌ها و داده‌هاي خود را از دست خواهيد داد.

چگونگي كار با ويستا در محيط آزمايشي

شروع نصب‌

بعد از آن‌كه پارتيشن مورد نياز خود را براي نصب ويستا ايجاد كرديد، براي ايجاد يك سيستم بوت دوگانه آماده‌ايد. براي نصب ويستا به بخش «نصب از ابتدا» مراجعه كنيد و مراحل نصب را مطابق آن ادامه دهيد. هنگامي كه به پنجره ?Where do you want to install windows مي‌رسيد، آدرس پارتيشن جديد را به آن بدهيد و روي كليد Nextكليك كنيد تا فرايند نصب آغاز شود.

بعد از كامل شدن مراحل نصب، هنگام بوت شدن پي‌سي با يك منوي متني روبه‌رو خواهيد شد كه از شما مي‌خواهد سيستم‌عاملتان را براي بالا آمدن انتخاب كنيد. اگر ظرف سي ثانيه هيچ كليدي را نزنيد، وارد ويستا خواهيد شد. در غير اين‌صورت، اگر روي عبارت Earlier version of windows برويد و كليد Enter را بزنيد، وارد اكس‌پي خواهيد شد.

سفارشي‌سازي يك پي‌سي بوت دوگانه‌

شکل6- سفارشي کردن منوي بوت دوگانه

طراحي و امكانات  ...................................................................................

اين گوشي همانند پدرخود يك گوشي Candy bar (گوشي بدون در و كشو) است. رنگ‌آميزي متنوعي هم ندارد؛ مشكي و نقره‌اي. از لحاظ ظاهري و استايل طراحي بسيار ساده و دلنشين است . به رغم بزرگ بودن ابعاد به راحتي در دست جا مي‌گيرد و به علت بزرگي بيش از حد، همانند برخي از مدل‌ها و مارك‌هاي موجود در بازار موجب كشيدگي عضلات دست و در نتيجه خستگي انگشتان نمي‌شود.

شبكه‌هاي مخابراتي كه اين گوشي توانايي كاركردن در پوشش آن‌ها را دارد نيز از گروه GSM باندهاي مخابراتي GSM 900 ، 1800 ، 1900 و همچنين 3G) UTMS) هستند. براي اتصال با دنياي خارج از جعبه گوشي مي‌توانيد از فناوري‌هاي متعددي استفاده كنيد.
 
Bluetooth 2.0 به همراه پشتيباني از پروتكل A2DP، اتصال USB، اتصال بي‌سيم Wireless LAN) Wi-Fi) و امكان دريافت و ارسال فكس از طريق مودم داخلي راه‌هاي ارتباطي شما هستند. متأسفانه يا خوشبختانه روي اين دستگاه پورت InfraRed وجود ندارد.

صفحه‌نمايش .......................................................................................

صفحه‌نمايش اين گوشي بزرگ‌ترين نقطه قوت آن محسوب مي‌شود. غول درياچه صفحه‌نمايش بسيار شفافي دارد. وضوح اطلاعات نمايش داده شده روي اين صفحه‌نمايش بسيار بالا و فونت‌ها حتي در ابعاد بسيار ريز كاملاً خوانا هستند.

نمايش اطلاعات در روشنايي روز و زير نور آفتاب به خوبي صورت مي‌گيرد و شما مجبور نيستيد به دنبال پيداكردن سايه يا نقطه تاريكي باشيد. تعداد رنگ‌هاي قابل نمايش 262 هزار رنگ (البته دوستان فنلاندي ما مي‌توانند به اين نكته كه گوشي‌هايشان توانايي نمايش 16 ميليون رنگ را دارد ببالند) و ابعاد صفحه‌نمايش 240 * 320 پيكسل است.

حافظه و دوربين ....................................................................................

غول ما حافظه خوبي دارد. حافظه داخلي آن 160MB است و با استفاده از يك اسلات توسعه مي‌توانيد تا 2GB  حافظه را جهت انجام امور روزانه به كار ببريد! نوع كارت حافظه‌اي كه مي‌توانيد استفاده كنيد نيز مانند بقيه مدل‌هاي اين شركت از سري توليدات شركت سوني و از نوع Memory Stick Micro است.

دوربين اين گوشي از نوع پيشرفته 2/3 مگاپيكسل ا‌ست. با برخورداري از يك فلاش مي‌توانيد با كيفيت بهتري عكاسي كنيد. اين دوربين همانند دوربين‌هاي ديجيتال از امكان فوكاس خودكار برخوردار است كه مزيت مهمي تلقي مي‌شود. همچنين به كمك اين دوربين مي‌توانيد فيلمبرداري نيز انجام دهيد. اين دوربين از يك زوم (بزرگنمايي) سه برابر برخوردار است.

باتري ..................................................................................................

باتري اين گوشي مدت زمان مكالمه ده ساعت و مدت انتظار 440 ساعت ( معادل هيجده روز) را براي شما به ارمغان مي‌آورد. در واقع دور دنيا با يك بار شارژ. اين مهم نيز به كمك يك باتري، كه از لحاظ ظرفيت بي‌شباهت با باتري ماشين سنگين نيست، از نوع Lithium Ion 1120 mAh  مهيا مي‌شود. 

امكانات استاندارد! ................................................................................

توانايي دريافت و ارسال انواع پيامك متني و تصويري (SMS و MMS) و پست الكترونيك (Email) به علاوهِ امكان كار با اينترنت راديو FM، پشتيباني از JAVA، توانايي پخش فايل‌هاي صوتي MP3 و AAC و تصويري 3GP و MPEG4 از امكانات استانداردي هستند كه روي گوشي تعبيه شده‌اند.

علاوه بر اين، امكان مرور اسناد Office، تقويم كار‌آمد و بسيار جامع، نرم‌افزار RSS Feeder، حالت پرواز، GPRS و امكانات سخت‌افزاري تقريباً كاملي چون صفحه‌نمايش Touch Screen و بلندگو  از امكاناتي هستند كه هر كدام براي وسوسه كردن گروهي از خريداران و مشتاقان به اين دستگاه اضافه شده‌اند. در ضمن اين دستگاه داراي ابعاد  17*55*106 ميلي‌متر و داراي تنها 124 گرم وزن است.

جزيره حالا‌ شلوغ‌تر و پررفت‌وآمدتر از قبل شده است. اين روزها افزايش علا‌قه كاربران به استفاده از پلتفرم اپل، يا دست كم سخت‌افزارهاي اين شركت، كاملا‌ً مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته است. در اين ميان اپل نيز با تداوم توسعه سيستم‌عامل Max OS X به‌عنوان يكي از كليدي‌ترين محصولا‌ت خود تلا‌ش مي‌كند تا به اين سير صعودي ادامه دهد.

ارائه پنج ارتقاي عمده از زمان عرضه نخستين نسخه سيستم‌عامل Mac OS X در سال 2001 تاكنون در طي يك برنامه زماني تقريباً منظم به كاربران اپل اجازه داده تا هميشه سريع‌تر از سايرين از فناوري‌هاي جديد استفاده كنند. چيتا نام رمز اولين نسخه OS X بود كه در سال 2001 عرضه شد؛ نسخه‌اي كه البته با اشكالا‌ت فراواني همراه بود. در آن زمان بسياري از نرم‌افزارهايي كه براي چيتا عرضه مي‌شدند از موتور گرافيكي جديد آن يعني zQuart استفاده نمي‌كردند و به همين دليل در سيستم‌عامل جديد نسبت به Mac OS 9 كندتر اجرا مي‌شدند.

اپل مدت كوتاهي بعد از چيتا، Mac OS X 1.10 را با نام رمز پوما عرضه كرد. پوما نسخه رايگاني بود كه اپل براي رفع مشكلا‌ت اولين نسخه تجاري OS X عرضه كرد و در عين حال قابليت‌هاي ديگري چون پخش دي‌وي‌دي و سازگاري بيشتر با OS 9 را به آن اضافه كرد.

شکل1- نمايي از دسکتاپ لئوپارد

عرضه جگوار يا Mac OS X 10.2 به معناي پايان توسعه Mac OS 9 بود. چنان‌كه جابز در همايش مك ورلد جنجاني همان سال در حركتي نمادين بسته نرم‌افزاري Mac OS 9 را در تابوتي قرار داد و اعلا‌م كرد كه OS X آينده سيستم‌عامل اپل خواهد بود.

عرضه نرم‌افزار iChat و ويژگي Bonjour (كه در آن زمان Rendezvous ناميده مي‌شد) براي فراهم كردن امكان شبكه‌بندي خودكار و بدون نياز به پيكربندي معمول، از ديگر ويژگي‌هاي مهم جگوار محسوب مي‌شدند. دوازده ماه بعد در سال 2003 سيستم‌عامل Mac OS X L 3.10 با نام رمز Panther معرفي و عرضه شد.

اپل در اين نسخه از سيستم‌عامل خود توانست با رهايي از دردسرهاي اوليه مهاجرت، به سيستم‌عامل جديد قابليت‌هاي بيشتر و مهم‌تري را اضافه كند. جذاب‌ترين اين ويژگي‌ها Expose است كه كاربر مي‌تواند با استفاده از آن و به كمك ماوس (يا صفحه‌كليد) تمام پنجره‌هاي باز خود را بدون روي هم افتادگي و هم‌پوشاني مشاهده كند.

سيستم رمزگذاري FileVault براي محافظت از فايل‌ها و درايوها و نيز iChat AV با قابليت برقراري ويديوكنفرانس از ديگر ويژگي‌هاي مهم اين نسخه محسوب مي‌شوند. 18 ماه بعد يعني اواخر سال 2005 اپل ارتقاي عمده ديگري از سيستم‌عامل خود را عرضه كرد.

اپل در Mac OS 10.4 يا Tiger ضمن اضافه كردن چندين ويژگي كليدي ديگر مانند موتور جست‌وجوي بي‌درنگ SpotLight، سيستم نمايش ويجت‌هاي Dashboard و پشتيباني كوييك‌تايم از فرمت H.264، تغييرات زيرساختي مهمي را ايجاد كرده بود تا بتواند در نسخه‌هاي بعدي اين سيستم‌عامل از آن‌ها استفاده كند. از جمله اين تغييرات مي‌توان به پشتيباني از آدرس‌دهي 64 بيتي حافظه، تعبيه فريم‌ورك‌هاي Core Image و Core Video اشاره كرد.

اما عرضه لئوپارد، بيش از ديگر نسخه‌ها به طول انجاميد. ابتدا قرار بود لئوپارد در طي يك زمان‌بندي هجده ماهه پس از Tiger، اواسط سال 2007 عرضه شود.

اما تمركز توسعه‌دهندگان اپل براي آماده‌سازي نسخه ويژه‌اي از OS X  براي محصول جنجالي اين شركت يعني آي‌فون باعث شد تا اپل عرضه آن را به ماه اكتبر موكول كند. به اين ترتيب پس از گذشت دو سال و نيم از عرضه Tiger، اپل در اواخر ماه اكتبر سيستم‌عامل جديد خود را عرضه كرد.

لئوپارد در نگاهي كلي‌

دو دليل عمده براي افزايش انتظارات و توقعات از Mac OS X 10.5 نسبت به نسخه‌هاي قبلي آن وجود دارد: نخست فرصت بيشتري كه اپل براي توسعه آن در اختيار داشت و دوم، اعلا‌م وجود چند ويژگي محرمانه مهم در اين سيستم‌عامل هنگامي كه براي اولين بار در كنفرانس جهاني توسعه‌دهندگان اپل به نمايش درآمد.

در نهايت حاصل كار، سيستم‌عاملي است كه به زعم اپل بيش از سيصد تغيير بزرگ و كوچك نسبت به نسخه قبلي در آن ديده مي‌شود (اپل فهرست كامل اين ويژگي را در اين آدرس قرار داده است).

به رغم ظاهر فريبنده لئوپارد، تغييرات رابط بصري نقطه تمركز اپل براي سيستم‌عامل جديد نبوده است. در حقيقت برخلا‌ف تصورات اوليه و چنان‌كه در ادامه اشاره خواهد شد، بخش مهمي از تغييرات در سطح هسته و لا‌يه‌هاي زيرين سيستم‌عامل صورت گرفته است.

همان‌طور كه پيش‌تر گفته شد، نخستين گام جدي اپل به سمت پردازش 64 بيتي در Tiger برداشته شد. اما جهش بزرگ بعدي در اين مسير در لئوپارد رخ داده است. اين سيستم‌عامل اكنون از نرم‌افزارهاي كاربردي 64 بيتي پشتيباني مي‌كند.

نكته جالب اين كه اين مسئله منجر به ارايه دو نسخه مجزا از سيستم‌عامل براي نرم‌افزارهاي 32 بيتي و 64 بيتي نشده است بلكه اپل با استفاده از باينري‌هاي يونيورسال پشتيباني از هر دو نوع نرم‌افزارها را براي دو معماريPower PC و X86 فراهم كرده است. در عين حال هسته سيستم‌عامل به منظور حفظ سازگاري با درايورهاي كنوني همچنان 32 بيتي است. به اين ترتيب لئوپارد نخستين سيستم‌عامل اپل است كه همزمان از هر دو نوع نرم‌افزار پشتيباني مي‌كند.

نكته مهم ديگر اضافه شدن چند فريم‌ورك جديد در كنار بهبود فريم‌ورك‌هاي قبلي OS X است. همان‌طور كه مي‌دانيد از سال 2001 به اين سو، اپل به منظور تسهيل فرآيند توسعه نرم‌افزاري براي سيستم‌عامل خود فريم‌ورك‌هاي مختلفي را در اختيار برنامه‌نويسان قرار داده است. كوارتز، كوييك تايم، Core Audio ،Core Image و Core Video  همراه آن عرضه شده‌اند.

در لئوپارد ضمن بهبود فريم‌ورك‌هاي كنوني، نمونه‌هاي جديدي نيز اضافه شده است كه ‌Core Animation از مهم‌ترين آن‌ها محسوب مي‌شود.
 
Core Animation به‌عنوان يك موتور لا‌يه‌بندي (Layering) سريع، امكان اضافه كردن جلوه‌هاي انيميشن را با روشي آسان فراهم مي‌كند. مجموع اين تغييرات باعث شده تا لئوپارد چه در سيستم‌هاي جديد اپل و چه در مك‌هاي قديمي سريع‌تر باشد.

 

شکل2- الف

اما گذشته از اين تغييرات زيرساختي اتفاقات مهم ديگري نيز در سطوح بالا‌تر به چشم مي‌خورد. شايد بتوان ارائه نسخه نهايي Boot Lamp را همراه با لئوپارد يكي از مهم‌ترين ويژگي‌هاي اين سيستم‌عامل دانست.

به رغم معرفي ساده و مختصر، اين ويژگي براي كاربراني كه بنا به ضرورت يا علا‌قه از هر دو سيستم‌عامل مك و ويندوز استفاده مي‌كنند (يا حتي كساني كه اساساً مك را به دليل طراحي سخت‌افزاري آن انتخاب مي‌كنند) يك ويژگي بسيار حائز اهميت است. اپل همزمان با عرضه لئوپارد اعلا‌م كرد كه پشتيباني از نسخه آزمايشي بوت‌كمپ در Tiger را قطع كرده است.

اضافه شدن نسخه‌اي از Front Row به لئوپارد كه مشابه همين نرم‌افزار در دستگاه Apple TV است، از ديگر ويژگي‌هاي سيستم‌عامل جديد اپل محسوب مي‌شود. اپل همچنين در اين رابطه گرافيكي چندرسانه‌اي قابليت پخش دي‌وي‌دي را نيز اضافه كرده است.

رابط بصري لئوپارد

در نخستين نگاه و با بررسي ويژگي‌هاي رابط بصري تحول شگرفي به چشم نمي‌خورد. برخلا‌ف انتظارات، تغييرات رابط بصري به رغم افزايش جذابيت‌هاي ظاهري اين سيستم‌عامل چندان به سهولت هرچه بيشتر استفاده يا ايجاد يك دگرگوني اساسي در نحوه تعامل كاربر با كامپيوتر كمكي نكرده‌اند.

چه، در نخستين واكنش‌ها معلوم شده كه برخي از اين تغييرات چندان به مذاق كاربران Tiger خوش نيامده است. به‌عنوان مثال نيمه‌شفاف شدن نوار منو (Menu bar) به‌عنوان يكي از اولين تغييراتي كه به چشم مي‌آيد، گرچه باعث زيباتر شدن دسكتاپ لئوپارد شده اما به عقيده برخي از كاربران خواندن گزينه‌هاي آن را سخت‌تر مي‌كند.

همين قضيه در مورد Dock جديد نيز صادق است. Dock در لئوپارد، داراي ظاهري قفسه‌اي شكل و سه‌بعدي با سطحي انعكاسي است كه ظاهراً كاربرد ديگري جز اضافه كردن رنگ و لعاب به دسكتاپ سيستم‌عامل جديد ندارد (شكل 1).

شکل2- ب

كما اين كه نارضايتي كاربران از ظاهر جديد Dock باعث شده كه اپل مدت كوتاهي پيش از نهايي شدن اين نسخه، امكان بازگرداندن ظاهر آن را به صورت قبل (البته با اندك تغييراتي) فراهم كند.

 علا‌وه بر اين، ظاهر پوشه‌ها نيز كه از زمان عرضه نخستين نسخه OS X بدون تغيير مانده بود در لئوپارد عوض شده است: پوشه‌هاي آبي و شفاف جاي خود را به پوشه‌هايي ساده و غيرشفاف با رنگ آبي تيره‌تر با نمايي از روبه‌رو (به جاي نمايي مورب) داده‌اند.

اما ويژگي جديدي كه به Dock اضافه شده امكان ايجاد مجموعه‌اي شامل فايل‌ها، نرم‌افزارها و... در قالب مجاز جديدي موسوم به Stack است. در واقع مي‌توان با كشيدن پوشه‌ها يا مجموعه‌اي از فايل‌ها به Dock، پشته يا Stack جديدي ايجاد كرد كه محتواي آن‌ها با يك كليك قابل مشاهده است. 

محتواي يك Stack به دو شكل قابل رؤِيت است. در صورتي كه تعداد آيتم‌هاي موجود در يك Stack كمتر از حد معيني باشد، كليك روي آن باعث پديدار شدن نواري مورب از آن‌ها خواهد شد (شكل 2 - الف).

در صورت زياد بودن تعداد فايل‌هاي موجود در يك Stack آيكون‌هاي مربوط به آن‌ها در رديف‌ها و ستون‌هايي كه در داخل يك كادر تيره‌رنگ و نيمه‌شفاف قرار گرفته‌اند ظاهر مي‌شوند. (شكل 2‌ - ب)

البته پيش‌فرض نمايش به يكي از اين دو روش كه به ترتيب Fan و Grid نام دارند، قابل تغيير است؛ به طوري كه مي‌توان همواره يك حالت را براي نمايش محتواي Stackها انتخاب كرد.

اما اكنون كه صحبت از آيكون‌ها شد، بايد به شيوه نمايش جديد آن‌ها نيز اشاره كرد. در نسخه جديد OS X آيكون اسناد مختلف به جاي نمايش يك عكس تكراري از نرم‌افزار سازنده آن فايل، تصويري از صفحه اول سند را نشان مي‌دهد. 

شکل3- در لئوپارد تصويري از صفحه اول هر سند به‌عنوان آيکون آن نمايش داده مي‌شود.

اين ويژگي حتي هنگام نمايش آيكون‌ها در ابعادي كوچك نيز كاملا‌ً مفيد است و براي مروري اجمالي بر فايل‌هاي يك پوشه بدون نياز به باز كردن آن‌ها كافي به نظر مي‌رسد(شكل 3).

به همين ترتيب مشاهده پيش‌نمايشي از اسناد در Preview نيز امكان‌پذير است. اما در لئوپارد، اپل گام‌هايي جدي براي يكدست كردن ظاهر پنجره‌ها برداشته است.

سرانجام تم گرافيكي فلزي صيقلي به‌طور كامل از نسخه جديد OS X حذف شده است و اكنون همه پنجره‌ها داراي تم گرافيكي خاكستري رنگ ساده‌اي (مشابه iTunes7) هستند.

به هر حال خوب  يا بد، انتخاب يكي از تم‌ها بعد از مدت‌ها امتحان تم‌هاي مختلف تكليف كاربران و توسعه‌دهندگان Mac OS X را تا حد زيادي روشن مي‌كند. در لئوپارد دكمه‌هاي نوار ابزار پنجره‌ها ظاهري كپسولي شكل دارند. ضمن اين كه اكنون پنجره‌هاي فعال و غيرفعال نسبت به هم تمايز ظاهري بيشتري دارند؛ اپل برخلا‌ف گذشته براي پنجره‌هاي غير فعال از رنگ خاكستري بسيار روشن استفاده كرده است كه با پنجره‌هاي فعال كاملا‌ً تفاوت دارد.

Finder در لئوپارد

 

شکل4- مرور فايل‌ها با Cover Flow در Finder

شايد يكي از خوشحال‌كننده‌ترين خبرها براي كاربران اپل بهبود قابل توجه كارايي Finder در لئوپارد است؛ بيشترين پيشرفت Finder از نظر كارايي و افزايش سرعت آن در تاريخ Mac OS x در لئوپارد حاصل شده است.

اين بهبود كارايي به ويژه هنگام كار با منابع شبكه‌اي كاملا‌ً مشهود است. به طوري كه مثلا‌ً هنگام استفاده از سرويس Mac.، فايندر قفل نمي‌شود و مي‌توان تا لود شدن اين سرويس بدون هيچ مشكل و وقفه‌اي به كارهاي ديگر پرداخت.

در لئوپارد كادر جانبي يا Side bar پنجره Finder تغيير كرده و اكنون شبيه iTunes شده است. آيتم‌هاي موجود در كادر جانبي نيز مشابه نرم‌افزار پخش‌كننده چندرسانه‌اي اپل است. عناوين گروه‌هاي اصلي با حروف بزرگ در يك ساختار سلسله مراتبي ديده مي‌شوند:

Devices گزينه‌هاي مربوط به دستگاه‌هاي متصل به سيستم پوشه Mac.، درايورهاي نوري و... را در خود جاي داده است. Shares سيستم‌هاي موجود در شبكه محلي را نشان مي‌دهد. Places محل قرارگيري پوشه‌هاي موردنظر شما است. علا‌وه بر اين شيوه نمايش جديد iTunes يعني Cover Flow نيز به نسخه جديد Finder اضافه شده است (شكل 4‌). 

شکل5- مشاهده سريع محتواي هر سند با Quick View

اما شيوه جديد ديگري هم با نام Quick Look براي نمايش فايل‌ها در نظر گرفته شده است. با كليك روي دكمه‌اي با علا‌مت چشم در نوارابزار (يا انتخاب فايل و فشردن كليد Space) به صورت بي‌درنگ (يا تقريباً بي‌درنگ) پنجره‌اي با لبه‌هاي شفاف براي نمايش فايل باز مي‌شود (شكل 5). با كليك كردن روي دو پيكان موربي كه زير اين پنجره باز مي‌شود مي‌توانيد فايل را به صورت تمام‌صفحه مشاهده كنيد.

موتور جست‌وجوي spotlight در لئوپارد پيشرفت‌هاي قابل توجهي داشته است. به لطف بهينه‌سازي‌هاي سيستمي، spotlight در لئوپارد حتي از Tiger نيز سريع‌تر عمل مي‌كند. اما از لحاظ ظاهري پنجره نمايش نتايج پرجزئيات spotlight جاي خود را به ظاهري بهتر و سامان‌يافته‌تر در پنجره Finder داده است. در لئوپارد، اين موتور جست‌وجو از منطق بولي نيز براي محدود كردن جست‌وجو با استفاده از عبارت شرطي مانند and ،or و... استفاده مي‌كنند.

پشتيباني گسترده از به اشتراك‌گذاري صفحه‌نمايش (مشاهده و كنترل دسكتاپ كامپيوتر كاربر ديگري در يك شبكه از راه‌ دور در صورت داشتن مجوز) يكي ديگر از قابليت‌هاي مهم لئوپارد است. اين كار از طريق Finder و با استفاده از استاندارد VNC و پروتكل Remot Desktop اپل صورت مي‌گيرد.

با مرور در ميان كامپيوترهاي موجود در يك شبكه (كه اسامي آن‌ها در شاخه Shared كادر جانبي فهرست شده) دكمه share Screen در مقابل سيستم‌هايي كه از استانداردهاي مذكور پشتيباني مي‌كنند، مشخص خواهد شد. با كليك روي اين گزينه‌، قابليت‌هاي مختلفي مانند تعيين مقياس و كيفيت نمايش دسكتاپ كامپيوتر راه دور در اختيار شما خواهد بود.

دسكتاپ‌هاي مجازي با Spaces

شکل6- دسکتاپ‌هاي مجازي در لئوپارد

پشتيباني از دسكتاپ‌هاي مجازي در قالب ويژگي جديدي به نام Spaces از ديگر ويژگي‌هاي لئوپارد است. با استفاده از اين ويژگي‌مي‌توانيد براي وظايف مشخص، دسكتاپ‌هاي مجازي معيني تعريف كنيد و ازمحيط كاري دسكتاپ خود به شكل مؤثرتري استفاده كنيد(شكل 6).

در پنجره تنظيمات Spaces تا 16 دسكتاپ مجازي قابل تعريف است و برنامه‌ها مي‌توانند در دسكتاپ‌هاي مجازي تعريف شده يا حتي همه آن‌ها به نمايش درآيند. با فعال كردن Spaces تمام دسكتاپ‌ها روي نمايشگر ظاهر مي‌شوند. همچنين در Spaces مي‌توان پنجره‌اي را از يك دسكتاپ مجازي بيرون كشيد و در دسكتاپ ديگري قرار داد. نحوه فعال‌سازي Spaces با وجود گزينه‌هايي چون استفاده از تركيب كليدها، گوشه‌هاي نمايشگر و دكمه‌هاي ماوس كاملا‌ً انعطاف‌پذير است.